Του Σταύρου Γ. Μιχαηλίδη, Υποναυάρχου (ε.α.) ΛΣ

Τη δεκαετία του ’70, στα τραπεζάκια στον πλάτανο της κεντρικής μας πλατείας χτυπούσε η καρδιά της ξέμπαρκης ναυτοσύνης της Χίου. Εκεί, αν ένας ναυτιλιακός δημοσιογράφος έκανε ρεπορτάζ, μπορούσε να συγκεντρώνει καθημερινή ύλη για έκδοση ολόκληρης εφημερίδας.

Οι προχωρημένοι στα ναυτικά πράγματα κουβέντιαζαν με ντοκουμέντα. Το «ευαγγέλιο» των ναυτικών ειδήσεων ήταν το περιεχόμενο του δεκαπενθήμερου περιοδικού Ναυτικά Χρονικά. Ειδικό έντυπο για τη ναυτιλία κύρους και επιρροής, αντίστοιχο της εφημερίδας Τα Νέα ή της Καθημερινής εκείνης της εποχής.

Το πρώτο φύλλο των Ναυτικών Χρονικών εκδόθηκε την 1η Ιανουαρίου 1931 από τον Δημήτριο Ν. Κωττάκη. Το πρώτο κύριο άρθρο με υπογραφή του εκδότη είχε τίτλο «Ερχόμεθα προς την θάλασσαν». Σε αυτό ο αείμνηστος Δημήτριος Κωττάκης αιτιολογούσε την απόφασή του για την έκδοση του περιοδικού.

Η πρωτοβουλία του τον δικαίωσε. Η επιρροή του σε όλους τους συντελεστές της ναυτιλιακής βιομηχανίας ήταν τεράστια. Τεράστια και η συμβολή του στη λήψη μεγάλων και κρίσιμων αποφάσεων του κλάδου, όπως για παράδειγμα στην αγορά των 100 Λίμπερτυ, στην ενίσχυση του εθνικού νηολογίου, στη δημιουργία της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης κ.α.

Στα Ναυτικά Χρονικά συνωστίζονταν να αρθρογραφήσουν όλα τα μεγάλα ονόματα της ναυτιλίας, είτε της πλοιοκτησίας, είτε των συνδικαλιστών, είτε των ναυτικών μας. Θυμάμαι στο πρωτοχρονιάτικό φύλλο πόσα και πόσα ονόματα «συνέρρεαν» να ευχηθούν και να προβλέψουν τις εξελίξεις στην παγκόσμια ναυτιλία, στη ναυλαγορά και στις ναυπηγήσεις.

Θυμάμαι την «γκρίνια» κάθε Πρωτοχρονιά του αείμνηστου Ιωάννη Αδ. Χατζηπατέρα, προέδρου του Κομμίττι, να συνιστά συγκράτηση σε νέες ναυπηγήσεις, τις αναλύσεις των ναυάρχων Αντωνόπουλου και Αντωνιάδη, τις παρεμβάσεις του Γιώργη Χρ. Λαιμού, τη μόνιμη στήλη «Γράμματα από τους Ωκεανούς», που μετά τη συνταξιοδότηση του συντάκτη έγινε «Γράμματα προς τους Ωκεανούς», με υπογραφή αν θυμάμαι καλά «Θανάσης Π», και βέβαια τις τελευταίες σελίδες με τις κινήσεις των ελληνικών πλοίων.

Η δεύτερη περίοδος των Ναυτικών Χρονικών δύει μετά τον θάνατο του εκδότη, το 1983. Η περίοδος που ακολούθησε ήταν περίοδος γενικότερης δοκιμασίας για τη ναυτιλία. Παγκόσμια ναυτιλιακή κρίση, τεράστια ανεργία για τους Έλληνες ναυτικούς.

Το έτος 1998 καταγράφεται ως η τρίτη περίοδος στην ιστορία του περιοδικού. Την αναγέννηση του εντύπου αναλαμβάνει η οικογένεια του δικηγόρου Γ. Μπίσια, με μπροστάρη τον Ηλία Γ. Μπίσια, επίσης δικηγόρο, με εξειδικευμένες μεταπτυχιακές σπουδές στη ναυτιλία.

Η διαχείριση της ελληνικής ναυτιλίας έχει αλλάξει ριζικά. Η πρωτοπορία της σε διεθνές επίπεδο έχει παγιωθεί και τα μεγάλα χρηματιστήρια χρηματοδοτούν την αλματώδη ανάπτυξή της.

Ο νέος εκδότης, γνώστης του σύγχρονου διεθνούς ναυτιλιακού περιβάλλοντος, δρομολογεί τον ιστορικό τίτλο των Ναυτικών Χρονικών στις απαιτήσεις της νέας εποχής. Οι διαχρονικοί πυλώνες στήριξης της εμπορικής ναυτιλίας παραμένουν πάντα στο επίκεντρο των νέων Ναυτικών Χρονικών, αλλά εισάγονται και νέες ενότητες στα ενδιαφέροντα του τίτλου, προσαρμοσμένες στα σύγχρονα προβλήματα της διεθνούς ναυτιλίας. Η προστασία του περιβάλλοντος, οι νέοι κανόνες στη ναυπήγηση των πλοίων, η ευρωπαϊκή ναυτιλιακή πολιτική, νέες μέθοδοι επικοινωνίας και διάχυσης της γνώσης και της πληροφορίας.

Στις 17 Μαρτίου, στο Ίδρυμα Ευγενίδου, σε μια σεμνή, συγκινητική και ουσιαστική εκδήλωση, γιορτάστηκαν τα 90 χρόνια από την ίδρυση των Ναυτικών Χρονικών. Την εκδήλωση τίμησαν εξέχουσες προσωπικότητες της ναυτιλίας και της Πολιτείας.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία «θαλασσινοί» θυμήθηκαν και διηγήθηκαν γεγονότα της ναυτιλίας που ανέδειξαν ακόμα και καθοδήγησαν τα Ναυτικά Χρονικά. Ένα εξαιρετικό πάνελ παρουσίασε και σχολίασε τις νέες προκλήσεις τόσο της διεθνούς όσο και της ελληνικής ναυτιλίας.

Κλείνοντας, θα συγχαρώ τον εκδότη κ. Ηλία Μπίσια για την επιτυχή συνέχιση του αγαπητού στον ναυτιλιακό κόσμο εντύπου Ναυτικά Χρονικά και την υπόσχεση που έδωσε ‒τη δημιουργία μόνιμης έκθεσης και διάθεσης για μελέτη του πλούσιου αρχειακού υλικού των Ναυτικών Χρονικών‒ και θα ευχηθώ «και στα εκατό και τα πολλαπλάσιά του» προς όφελος της μεγάλης μας Εμπορικής Ναυτιλίας.