Η Ναυτιλία δεν ξεχνά τον Κωστή Περατικό

Η Ναυτιλία δεν ξεχνά τον Κωστή Περατικό

1488
Η Ναυτιλία δεν ξεχνά τον Κωστή Περατικό

Τα Ναυτικά Χρονικά σπάνια σχολιάζουν επίκαιρα θέματα τα οποία δεν αφορούν τη ναυτιλιακή επιχειρηματικότητα, τη ναυτιλιακή πολιτική και οικονομία. Ωστόσο, σε μια ομιχλώδη και δύσκολη ίσως περίοδο για την κοινωνική ηρεμία του τόπου μας, οφείλουμε να υπενθυμίζουμε ότι η ναυτιλιακή κοινότητα όχι μόνο προσέφερε στον τόπο αλλά δυστυχώς στοχοποιήθηκε στο παρελθόν από άνανδρους και μισαλλόδοξους εξτρεμιστές.

Η οικογένεια Περατικού, όπως και η οικογένεια Αγγελόπουλου, και τόσες ακόμα, δεν χρειάζονται συστάσεις και κυρίως επιθανάτιες δοξολογίες. Η τεράστια προσφορά τους για τον τόπο μας, καθώς και για τη ναυτιλιακή ζωή και τη διεθνή προβολή της, είναι δεδομένη και αναμφισβήτητη.

Το γεγονός ότι στοχοποιήθηκαν και πλήρωσαν με τη ζωή τους την αγάπη τους για τη γενέθλια γη θα παραμένει πάντα μια θλιβερή πραγματικότητα. Πάντα θα είναι απορίας άξιο πώς μπορεί μια ‒οποιαδήποτε‒ συμμορία να δολοφονεί εθνικούς ευεργέτες και φιλότιμους εργοδότες.

Οι δηλώσεις του Θ. Δρίτσα εξέπληξαν και λύπησαν πολλούς αναγνώστες μας. Ένας βουλευτής Πειραιά και τ. υπουργός Ναυτιλίας οφείλει να είναι πιο προσεκτικός και λιγότερο φλύαρος, όταν στους δρόμους της πόλης-λιμένα που εκπροσωπεί και υπηρετεί έχουν εκτελεστεί άδικα και άνανδρα αθώα μέλη της επιχειρηματικής ζωής της. Τουλάχιστον ο ίδιος παραδέχθηκε ότι υπήρξαν περιθώρια παρερμηνείας όσων δήλωσε στο ραδιόφωνο του Πειραιά και πόλωσαν περισσότερο το κλίμα.

Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν στοχοποιήθηκε στο παρελθόν μόνο η επιχειρηματικότητα, αλλά και ο Τύπος. Αυτή η ιστορική αλήθεια δεν πρέπει να ξεχαστεί. Πρέπει να διδάσκεται προκειμένου να αποφευχθούν λάθη του παρελθόντος. Η διαφύλαξη της ελευθερίας έκφρασης και του δημοκρατικού τρόπου ζωής είναι επιβεβλημένη.

Το παρακάτω απόσπασμα αποτελεί μια υπενθύμιση του σεβασμού που ανέκαθεν έτρεφαν προς την οικογένεια Περατικού ο Πειραιάς και το σύνολο του ναυτιλιακού Τύπου. Μια οικογένεια που προτίμησε να επιστρέψει σύσσωμη από το Λονδίνο στον Πειραιά και να επενδύσει στον τόπο. Δυστυχώς, με τη δολοφονία του Κωστή Μ. Περατικού, πλήρωσε πολύ ακριβά την αγάπη της για τη γη των προγόνων της.

Τα Ναυτικά Χρονικά στο τεύχος Ιουνίου του 1997 καταδικάζουν τη στυγνή δολοφονία του Κωστή Περατικού:
«Ο 42χρονος Κωστής, αυτός ο πράος και συνετός φίλος, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, θύμα της αδίστακτης οργάνωσης που επί 22 χρόνια δρα ασύλληπτη και παρεμβαίνει στην πορεία των πραγμάτων με έναν κύκλο αίματος και βίας, όλα στο όνομα της “δημοκρατίας”, όπως την προσδιορίζουν οι εξτρεμιστές.

»Μέσα σε βαρύ κλίμα, και με την παρουσία ανθρώπων κυρίως του εφοπλιστικού και επιχειρηματικού κόσμου, έγινε την 1η Ιουνίου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών η κηδεία του Κωστή Περατικού. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υπουργός Δικαιοσύνης Ευάγγελος Γιαννόπουλος, ενώ από τη Νέα Δημοκρατία παρέστησαν ο πρώην πρόεδρος του κόμματος Μιλτιάδης Έβερτ, ο επίτιμος πρόεδρος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης και η Ντόρα Μπακογιάννη. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία του 12χρονου γιου του Κωστή, Μιχάλη, που δεν σταμάτησε να κλαίει, ενώ συντετριμμένοι ήταν οι γονείς του, η πρώην σύζυγός του και η σύντροφός του.

»Σε ανακοίνωση που εξέδωσε για τον αποτρόπαιο φόνο του Κωστή Περατικού, ο πρόεδρος της Ένωσης Εφοπλιστών, Γιάννης Λύρας, υπογράμμισε τα εξής: “Η ελληνική εφοπλιστική οικογένεια εκφράζει τον αποτροπιασμό της για τη στυγερή δολοφονία του Κωστή Περατικού, διακεκριμένου μέλους της και ευσυνείδητου συνεχιστού μακράς ναυτικής παραδόσεως, και συμπαρίσταται με αγάπη και εκτίμηση στο βαρύ πένθος της οικογένειάς του. Σε αυτές τις πράξεις τρομοκρατίας, που στιγματίζουν τον δημόσιο βίο της χώρας μας και απειλούν τους δημοκρατικούς της θεσμούς, πρέπει να δοθεί ένα ταχύτερο τέλος, για το καλό του έθνους και το συμφέρον του λαού”.

»Γεννημένος το 1955 στο Λονδίνο, ο Κωστής ήταν πρωτότοκος γιος του Μιχάλη και της Σοφίας Περατικού. Ακολούθησαν ο Νίκος, που ασχολείται με τις οικογενειακές επιχειρήσεις, και ο Αντώνης, που ζει μόνιμα στη Νέα Υόρκη και ασχολείται με το θέατρο και τον κινηματογράφο.

»Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στο Κολλέγιο Αθηνών, ο εκλιπών μοίρασε τα χρόνια της ζωής του μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου, με συνεχή απασχόληση σε όλους τους τομείς ενός εφοπλιστικού οργανισμού (από τα πετρέλαια και τις ναυλώσεις μέχρι τον εφοδιασμό των πλοίων). Το ένστικτό του ήταν αλάνθαστο, γιατί διδάχτηκε τη ναυτιλία στο καλύτερο πανεπιστήμιο, στην ίδια τη θάλασσα. Του άρεσε η μουσική, έγραφε και στίχους, και λάτρευε τη φύση και τα σπορ.

»Το μοιραίο του λάθος ήταν ότι ένιωθε και δεν πίστεψε τα “κατεβατά” των τρομοκρατών που του αφιέρωναν τις προκηρύξεις τους. Αν και επισώρευσε στις πλάτες του κυρίως αμαρτήματα άλλων, ο Κωστής δεν διανοήθηκε ποτέ ότι θα ήταν το 21ο θύμα στην 22χρονη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης.

»Από τον γάμο του με τη Λία Ρακά, ο Κωστής απέκτησε δύο αγόρια, τον δωδεκάχρονο Μιχάλη και τον εξάχρονο Πέτρο, προς τους οποίους τα Ναυτικά Χρονικά στέλνουν την αγάπη τους και πολλές ευχές για υγεία και δύναμη».