Μια επιστολή προς τον Άγιο Βασίλη: τους G7

Μια επιστολή προς τον Άγιο Βασίλη: τους G7

116
Μια επιστολή προς τον Άγιο Βασίλη: τους G7
Στιγμιότυπο από την τελευταία σύνοδο των G7 στη Γαλλία τον Αύγουστο του 2019

(άρθρο της ισπανικής El País)

Η G7 θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα διεθνούς συνεργασίας και να παρουσιάσει ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας και υποστήριξης για τη ζώνη του ευρώ. Μόνο τότε το κόστος της κρίσης θα είναι προσωρινό και εύχρηστο. Αυτή είναι η επιστολή μας προς τον Άγιο Βασίλη.

Δεδομένου ότι η επιδημία του κορονοϊού έγινε πανδημία, οι αγορές έχουν πέσει κατακόρυφα. Τα ασφαλή περιουσιακά στοιχεία έχουν γίνει εξαιρετικά ακριβά και το δολάριο και ο χρυσός είναι βασιλιάδες. Σε αυτό το πλαίσιο, οι κεντρικές τράπεζες πασχίζουν να αντιδράσουν, όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Αλλά η δράση δεν αρκεί και όλα τα μάτια βρίσκονται στη συνάντηση της G7.

Σήμερα, η διεθνής συνεργασία είναι ακόμα πιο αναγκαία από ό,τι το 2008 για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχάς, το σοκ για την πραγματική οικονομία αναμένεται να είναι μεγαλύτερο, καθώς η πανδημία του κορονοϊού επηρεάζει όχι μόνο τη ζήτηση αλλά και την προσφορά. Δεύτερον, η άμεση επίπτωσή της στις ταμειακές ροές των επιχειρήσεων καθώς και στο εισόδημα των νοικοκυριών θα επιδεινώσει την ποιότητα των περιουσιακών στοιχείων και τη φερεγγυότητα των τραπεζών, σε μια περίοδο όπου οι κανονιστικοί περιορισμοί τους είναι πολύ πιο σκληροί από ό,τι πριν από το 2008. Τρίτον, το χρηματοοικονομικό σύστημα εκτός των τραπεζών έχει γιγαντωθεί, χωρίς ωστόσο να έχει άμεση πρόσβαση στη ρευστότητα των κεντρικών τραπεζών. Τέταρτον, το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι πολύ περισσότερο διασυνδεδεμένο σε σχέση με το παρελθόν. Στην πραγματικότητα, το απόθεμα των άμεσων ξένων επενδύσεων και των ροών χαρτοφυλακίου συνέχισε να αυξάνεται και τώρα βλέπουμε τεράστιες εκροές από αναδυόμενες οικονομίες.

Η αγορά αναμένει ότι η G7 θα συναντηθεί σύντομα. Ένα ισχυρό μήνυμα συνεργασίας από την G7 είναι απολύτως απαραίτητο για την αποκατάσταση της ηρεμίας στις αγορές. Καμία κεντρική τράπεζα ή κυβέρνηση δεν μπορεί από μόνη της να κατευνάσει τις αγορές και να θέσει την κρίση υπό έλεγχο. Στην πραγματικότητα, τα μέλη του G7 πρέπει να κατανοήσουν ότι, εάν συνεχίσουν να ενεργούν σε εθνικό επίπεδο, όπως συνέβη τις τελευταίες δύο εβδομάδες, υπάρχει κίνδυνος να καταλήξουμε η μία χώρα να ζητά «ελεημοσύνη» από την άλλη για την παροχή του αναγκαίου υγειονομικού υλικού. Συνεπώς, οι ηγέτες των G7 πρέπει να συζητήσουν και να συνεργαστούν για να αποτρέψουν, πρωτίστως, την κρίση της παγκόσμιας υγείας. Αλλά, πέρα από αυτό, θα πρέπει να ληφθούν και ορισμένες οικονομικές πρωτοβουλίες.

Πρώτον, ο συντονισμός της νομισματικής πολιτικής ήταν εντυπωσιακός, αλλά πρέπει να υπερβεί τις τρέχουσες συμφωνίες swaps. Η έλλειψη ρευστότητας σε δολάρια ΗΠΑ είναι πιο έντονη εκτός των ΗΠΑ από ό,τι εντός, αλλά τα μέσα για την ενίσχυση της ρευστότητας είναι κατεξοχήν αμερικανική υπόθεση. Για τον σκοπό αυτόν, οι υπάρχουσες γραμμές swaps που έχει διατηρήσει η FED με τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες από την εποχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης (ΕΚΤ, BoJ, Bank of Canada, Bank of England και Swiss National Bank) πρέπει να διευρυνθούν. Επιπλέον, οι κεντρικές τράπεζες στον αναδυόμενο κόσμο χρειάζονται απεγνωσμένα ρευστότητα σε δολάρια, την οποία θα χρειαστεί να επεκτείνει η FED, όπως συνέβη το 2008, αλλά πιθανώς με μεγαλύτερο αριθμό χωρών. Το ΔΝΤ διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο.

Δεύτερον, οι μεγάλες διακυμάνσεις στις αγορές πετρελαίου καθιστούν την κατάσταση αυτή πιο επικίνδυνη. Συγκεκριμένα, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εκτός των G7 είναι ευάλωτα, δεδομένου ότι δεν έχουν πρόσβαση στις ίδιες πηγές χρηματοδότησης των κεντρικών τραπεζών.

Τρίτον, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να προσφέρει στήριξη σε όλες τις χώρες της ομάδας των G7. Η ρευστότητα και η δράση των κεντρικών τραπεζών είναι ζωτικής σημασίας. Δεδομένου ότι αυτή η κρίση θα οδηγήσει σε πραγματικές απώλειες στο επιχειρείν, και καθώς αυτές οι απώλειες συσσωρεύονται, θα υπάρξουν χρεοκοπίες. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό οι φορολογικές αρχές να παρέχουν την απαραίτητη ανακούφιση στις επιχειρήσεις, για παράδειγμα αναλαμβάνοντας μέρος των πληρωμών κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλουν οι εταιρείες. Το κόστος αυτής της ασφάλισης θα μεταφερθεί αργότερα σε όλους τους φορολογουμένους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Η G7 θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα διεθνούς συνεργασίας και να παρουσιάσει ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας και υποστήριξης για τη ζώνη του ευρώ. Μόνο τότε το κόστος της κρίσης θα είναι προσωρινό και εύχρηστο. Αυτή είναι η επιστολή μας προς τον Άγιο Βασίλη.

Όλο το άρθρο εδώ: https://elpais.com/economia/2020-03-16/carta-a-los-siete-reyes-magos.html?ssm=TW_CC 

(Σημ.: Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ισπανική El País στις 16 Μαρτίου. Την Πέμπτη 19 Μαρτίου ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την ακύρωση της Συνόδου των G7 που ήταν προγραμματισμένη να διεξαχθεί τον ερχόμενο Ιούνιο στο Καμπ Ντέιβιντ των ΗΠΑ).

Φωτό: Ian Langsdon/ΑΠΕ-ΜΠΕ