Τρεις μεγάλες προσωπικότητες μιλούν για το αύριο της ναυτιλίας

Τρεις μεγάλες προσωπικότητες μιλούν για το αύριο της ναυτιλίας

409
Τρεις μεγάλες προσωπικότητες μιλούν για το αύριο της ναυτιλίας

Ένα από τα βασικά θέματα που απασχόλησαν το 8TH Annual Capital Link Operational Excellence in Shipping Forum, το οποίο διοργανώθηκε την Τρίτη 30 Οκτωβρίου στο ξενοδοχείο Χίλτον, ήταν οι προκλήσεις από την εφαρμογή των περιβαλλοντικών κανονισμών του ΙΜΟ, που αφορούν τόσο το Ballast Water Treatment όσο, βεβαίως, και το μέγα θέμα του Sulphur Cap 2020, με την 1η Ιανουαρίου 2020 να έρχεται ολοένα και πιο «κοντά».

Σε αυτό το μείζον θέμα του Sulphur Cap 2020 εστίασε σε μεγάλο βαθμό στην ομιλία του ο κ. Αναστάσιος Παπαγιαννόπουλος, Πρόεδρος της BIMCO και CEO της Common Progress Co Na SA. O Πρόεδρος της BIMCO αναφέρθηκε στην MEPC 73 του IMO, που έλαβε χώρα την περασμένη εβδομάδα, σημειώνοντας πως «η BIMCO είναι πολύ ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα». Ο κ. Παπαγιαννόπουλος με αφορμή την συζήτηση περί της «experience building phase» σημείωσε πως η ανάγκη της τελευταίας δεν σηματοδοτεί και αίτημα επέκτασης της προθεσμίας του Sulphur Cap πέραν της 1/1/2020, αλλά αίτημα για την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση των κινδύνων που προέρχονται από «μη ασφαλή καύσιμα» για τα πλοία, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα μείγματα διαφορετικών καυσίμων, που μπορεί ένα πλοίο να χρειαστεί να προμηθευτεί. Μάλιστα, ο κ. Παπαγιαννόπουλος ήταν κάτι παραπάνω από σαφής ως προς την εφαρμογή του Sulphur Cap 2020, σημειώνοντας πως «δεν πρέπει να δώσουμε την αίσθηση στην κοινωνία πως δεν θέλουμε να επωμιστούμε τις ευθύνες μας. Δεν θέλουμε αναβολή του 2020». Ωστόσο, για τον κ. Παπαγιαννόπουλο είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί προμήθεια ναυτιλιακών καυσίμων που θα χαρακτηρίζεται από επάρκεια και ποιότητα. «Αυτή είναι η πρόκληση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Μεγάλη ικανοποίηση προκάλεσε στους παρευρισκόμενους και η αναφορά του Προέδρου της BIMCO, πως θα πρέπει να υπάρχει αυστηρός έλεγχος και επιτήρηση στην βιομηχανία των καυσίμων εν όψει 2020 και πως η περίπτωση προμήθειας «μολυσμένων καυσίμων» θα είναι «αιτία πολέμου» για την ναυτιλιακή βιομηχανία. Μάλιστα, ο κ. Παπαγιαννόπουλος παρουσιάζοντας την τρέχουσα πραγματικότητα σημείωσε πως προς το παρόν μόλις δύο λιμένες διαθέτουν καύσιμα συμβατά με τα όσα ορίζει το Sulphur Cap. Πρόκειται για μία σημαντική διαπίστωση καθώς, όπως επεσήμανε «είναι σημαντικό για τους πλοιοκτήτες να έχουν καύσιμα που συμμορφώνονται με τον κανονισμό», όπως σημαντικό είναι να γνωρίζουν οι πλοιοκτήτες και από που θα τα προμηθευτούν. Σε ό,τι αφορά την επιλογή του «slow steaming» ο κ. Παπαγιαννόπουλος σημείωσε πως «δεν είναι η επιλογή μας», αλλά μπορεί να καταστεί επιλογή λόγω των συνθηκών και εν προκειμένω εάν καταστεί επιλογή των ναυλωτών. Τέλος, ο κ. Παπαγιαννόπουλος αναφέρθηκε και στο πόσο απουσιάζει σήμερα, μέσα σε συνθήκες εμπορικού πολέμου, η δυνατότητα προβλεψιμότητας στο bulk market, σημειώνοντας πως «πρέπει να προσαρμοστούμε και να πλεύσουμε εντός αυτού του νέου περιβάλλοντος».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ωστόσο, είχε και η τοποθέτηση του κ. Ιωάννη Πλατσιδάκη, Προέδρου της INTERCARGO, Managing Director – Maran Dry Management Inc., με την οποία «άνοιξε» και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ενότητες του φόρουμ, που είχε να κάνει με τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς και την αντίδραση της ναυτιλιακής βιομηχανίας. O κ. Πλατσιδάκης αναφέρθηκε στην ομιλία του στο κατά πόσο οι κανονισμοί έρχονται να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τα πραγματικά προβλήματα της ναυτιλίας. «Δεν προσυπογράφω τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας» σημείωσε ο κ. Πλατσιδάκης «πως όσοι διαμορφώνουν και θεσπίζουν τους κανονισμούς διέπονται από αντι-ναυτιλιακά αισθήματα. Αντιθέτως, πιστεύω πως οι προθέσεις τους κατά βάση είναι καλές». Το πρόβλημα σε ό,τι αφορά την ποντοπόρο εμπορική ναυτιλία για τον Πρόεδρο της INTERCARGO είναι το γεγονός πως πρόκειται για μία βιομηχανία η οποία συγκροτείται κυρίως από χώρες χωρίς μεγάλο πολιτικό βάρος, με αποτέλεσμα να μην προσελκύει η βιομηχανία το ενδιαφέρον και την στήριξη των κρατών και των πολιτικών. Σε ό,τι αφορά την κριτική περί μη καλής δημόσιας εικόνας της ναυτιλίας, ο κ. Πλατσιδάκης σημείωσε πως «η ναυτιλία προκαλεί την είδηση μόνο όταν συμβαίνει ένα ατύχημα και ως εκ τούτου και η εικόνα της ναυτιλίας δεν είναι καλή», ενώ προσέθεσε πως λαμβάνεται ως δεδομένη η συνεισφορά της ναυτιλίας στην διατήρηση του βιοτικού μας επιπέδου και έτσι τα ΜΜΕ δεν βρίσκουν ενδιαφέρον να καλύψουν θέματα ναυτιλιακού ενδιαφέροντος.

Ο κ. Πλατσιδάκης σημείωσε με έμφαση πως η INTERCARGO ασκεί πιέσεις στον ΙΜΟ, άμεσα και έμμεσα, προκειμένου να εφαρμοστούν διάφοροι σημαντικοί κανονισμοί όπως αυτοί που αφορούν τις υποδομές στους λιμένες και τα επικίνδυνα φορτία (nickel ore). Ωστόσο, υπάρχουν και κανονισμοί, που κατά τον κ. Πλατσιδάκη θεσπίζονται λόγω πίεσης από πλευράς της κοινής γνώμης, περιβαλλοντικών ενώσεων και ΜΚΟ, με τις τελευταίες να μην επιδιώκουν καμμία συνεργασία με την ναυτιλιακή κοινότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τον ίδιο ήταν το BWMS, το οποίο αποδίδει ελάχιστα προς το παρόν ελέω ανεπαρκούς τεχνολογίας, καθιστώντας τα πλοία «πειραματικές μονάδες». Σε ό,τι αφορά το Sulphur Cap 2020, πρόκειται για έναν κανονισμό που θα επηρεάσει τα πλοία περισσότερο από κάθε άλλον κανονισμό, υποστήριξε επίσης ο Πρόεδρος της INTERCARGO. Τελειώνοντας την ομιλία του ο κ. Πλατσιδάκης τόνισε πως «πρέπει να είμαστε ετοιμασμένοι για περισσότερους κανονισμούς στο μέλλον», ενώ σημείωσε πως παράλληλα πως «πρέπει να εκπαιδεύουμε στα διεθνή fora τους συμμετέχοντες σχετικά με τη ναυτιλία και τους κανονισμούς που την διέπουν».

Μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές του φόρουμ ήταν όταν ανέβηκε στο βήμα ο κ. Philippe Louis-Dreyfus, Chairman – Louis Dreyfus Armateurs S.A.S. και τέως Πρόεδρος της BIMCO για να παραλάβει από τον κ. Πάνο Λασκαρίδη, Πρόεδρο της ECSA, το βραβείο «2018 Capital Link Maritime CSR Leadership Award». Ο κ. Philippe Louis-Dreyfus στην ομιλία του, που ήταν στραμμένη στο μέλλον, τόνισε τη μεγάλη σημασία που έχει η Ελλάδα για την διεθνή ναυτιλιακή βιομηχανία, την «παλαιότερη βιομηχανία του κόσμου και την καλύτερη», όπως σημείωσε καταχειροκροτούμενος από τους παρευρισκόμενους στο φόρουμ. Και «είναι η καλύτερη» προσέθεσε ο ίδιος επειδή «δημιουργείς κάτι ο ίδιος μαζί με εκλεκτούς συνεργάτες, με πάθος και αφοσίωση». Ωστόσο, η επιτυχία στη ναυτιλία ακούει στο όνομα «μακροπρόθεσμη ματιά και σχεδιασμός». Βέβαια, για τον ίδιο υπάρχει και μία ακόμα προϋπόθεση μακροημέρευσης για τη ναυτιλιακή επιχείρηση: η διατήρηση του οικογενειακού της χαρακτήρα, καθώς η βάση συγκρότησής της δεν είναι άλλη από την αφοσίωση, την εμπιστοσύνη και την ηθική, αρχές που μπορούν να διασφαλίσουν ένα επιτυχές αύριο. Τέλος, ως προς το ζήτημα του Sulphur Cap 2020 για τον κ. Philippe Louis-Dreyfus η μόνη απλή και άμεσης αποτελεσματικότητας απάντηση είναι η εφαρμογή του «slow steaming», ερχόμενος έτσι σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις απόψεις που είχε εκφράσει με πάθος στο ίδιο φόρουμ και ο κ. Γεώργιος Προκοπίου, Ιδρυτής – Dynacom Tankers, Sea Traders – Dynagas.

Φωτό: Ναυτικά Χρονικά