Σε  ετήσια βάση εκτιμάται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξάνεται κατά 83 εκατ. άτομα, φτάνοντας σήμερα περίπου τα 7,6 δις.

Μέχρι το 2050 υπολογίζεται λοιπόν ότι ο πληθυσμός στην γη θα έχει αγγίξει τα 10 δις. Πέραν όμως της αύξησης του συνολικού πληθυσμού παρατηρούνται ορισμένες τάσεις αύξησης ή μείωσης του πληθυσμού ανα χώρα οδηγώντας το έκαστο κράτος να έρθει αντιμέτωπο με ζητήματα (υπο)γεννητικότητας, πρόωρης θνησιμότητας καθώς και μετανάστευσης.

Σύμφωνα με το World Economic Forum και με στοιχεία της τελευταίας έκθεσης «World Population Prospects» των Ηνωμένων Εθνών, έχουν προκύψει ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα για το πως θα διαμορφωθεί τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός παγκοσμίως και ποιες θα είναι οι αλλαγές που θα επέλθουν.

1. Μέχρι το 2024 η Ινδία θα αποτελεί την πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, αφήνοντας στην δεύτερη θέση την Κίνα.

2. Η Νιγηρία χαρακτηρίζεται από την πιο ταχεία αύξηση του πληθυσμού της σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η Νιγηρία αποτελεί την 7η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, ενώ μέχρι το 2050 εκτιμάται ότι θα ανέλθει στην τρίτη θέση ξεπερνώντας τις ΗΠΑ.

3. Ο δείκτης γεννητικότητας έχει μειωθεί παγκοσμίως.

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι από το 1960 ο παγκόσμιος δείκτης γεννητικότητας κυμαίνεται σε 2,5 γέννες ανά γυναίκα κατά μέσο όρο, παρουσιάζοντας πτώση, συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο ο συγκεκριμένος δείκτης χαρακτηρίζεται από έντονες διακυμάνσεις (4,7 γέννες ανά γυναίκα στην Αφρική εν αντιθέσει με τις 1,6 γέννες ανά γυναίκα στην Ευρώπη).

4. Το 50% της αύξησης του πληθυσμού τις επόμενες δεκαετίες θα καταγραφεί σε μόλις 9 χώρες.

Εντύπωση προκαλεί η γεωγραφική ανισορροπία της αύξησης του πληθυσμού μέχρι το 2050, καθώς το 50% αυτής θα καταγραφεί σε Ινδία, Νιγηρία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Πακιστάν, Τανζανία, ΗΠΑ, Ουγκάντα και Ινδονησία.

5. Ο πληθυσμός της Ευρώπης θα μειωθεί, καθώς ο δείκτης της γεννητικότητας θα πέσει κάτω από 2,1 γέννες ανά γυναίκα.

6. Το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε χώρες με χαμηλό ρυθμό γεννητικότητας.

Μεταξύ των ετών 2010 και 2015 το 46% του παγκόσμιου πληθυσμού εκτιμάται ότι ζούσε σε 83 χώρες στις οποίες ο δείκτης γεννητικότητας ήταν κάτω του 2,1.

7. Ο παγκόσμιος πληθυσμός χαρακτηρίζεται από γήρανση.

Το 1950 οι νέοι ήταν περισσότεροι από τους γηραιούς ανθρώπους. Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο. Ωστόσο μέχρι το 2050 τα νούμερα αυτά φαίνεται ότι θα εξισορροπήσουν.

8. Επιμηκύνεται η διάρκεια ζωής της ζωής των ανθρώπων.

Σε παγκόσμιο επίπεδο το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί κατά περίπου 4 χρόνια, μεταξύ του 2000 και του 2015. Το μέσο προσδόκιμο ζωής αναμένεται να φτάσει τα 77 χρόνια μεταξύ του 2045 και του 2050 και τα 83 χρόνια μεταξύ του 2095 και του 2100.

9. Αμβλύνονται οι διαφορές στο προσδόκιμο ζωής ανά γεωγραφική περιοχή.

Μέχρι πρόσφατα το προσδόκιμο ζωής στην Αφρική ήταν περίπου 60 χρόνια, ενώ στην Β. Αμερική ανερχόταν σε 79. Σήμερα ωστόσο σημειώνεται μεγαλύτερη αύξηση του προσδόκιμου ζωής στην Αφρική απ’ ότι για παράδειγμα στην Ευρώπη.

10. Η Αφρική χαρακτηρίζεται από νεαρό σε ηλικία πληθυσμό, εν αντιθέσει με αυτόν της Ευρώπης.

Το 60% του αφρικανικού πληθυσμού είναι κάτω των 25 ετών, ενώ μόλις το 5% είναι 60 και άνω. Στην Ευρώπη το ¼ του πληθυσμού είναι κάτω των 25, ενώ το ¼ είναι 60 και άνω.

11. Η καθαρή μεταναστευτική ροή μειώνεται.

Μεταξύ 1950 και 2015 η Ευρώπη, η Β. Αμερική και η Ωκεανία δέχθηκαν μεγαλύτερο όγκο μεταναστών από αυτούς που έφυγαν από εκείνες. Το αντίθετο συνέβη σε Αφρική, Ασία, Λατινική Αμερική και Καραϊβική.

Η μεταναστευτική ροή ανήλθε σε 4,5 εκατ. ανθρώπους ετησίως την περίοδο 2005-2010, ενώ σημείωσε πτώση αγγίζοντας τους 3,2 εκατ. μεταξύ του 2010 και του 2015.