Γιατί παραμένουν ανεκμετάλλευτα τα άλλοτε περίτρανα νησιά του Αιγαίου;

Γιατί παραμένουν ανεκμετάλλευτα τα άλλοτε περίτρανα νησιά του Αιγαίου;

231
Γιατί παραμένουν ανεκμετάλλευτα τα άλλοτε περίτρανα νησιά του Αιγαίου;

Η περιήγηση οποιουδήποτε ταξιδιώτη, γνώστη της αρχαίας ελληνικής ιστορίας ή μη, στις άγονες κοιτίδες πολιτισμού του Αιγαίου γεννά στον ίδιο πολλά ερωτηματικά για το παρόν και το μέλλον των λησμονημένων, αλλά κάποτε περίτρανων, μητροπόλεων του Αιγαίου.

Η Σαμοθράκη σήμερα, με τους 2.500 κατοίκους, αντιμετωπίζει μια πρωτόγνωρη κατάσταση για το σύγχρονο κοινωνικό ιστό της Ελλάδας. Απομονωμένοι τόσο από την περιφέρεια στην οποία ανήκει διοικητικά όσο και από τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου, οι κάτοικοι της στην κυριολεξία «παλεύουν» με τη μανία της φύσης, την αδιαφορία της Αθήνας αλλά και προπαντός τις δυστοκίες που χαρακτηρίζουν τις μικροκοινωνίες της σύγχρονης Ελλάδας. Κτηνοτρόφοι, κατά κύριο λόγο, με μικρή παρουσία στον τουρισμό φαίνεται να αδυνατούν να αντιληφθούν τις δυνατότητες που τους παρέχει ο μοναδικός φυσικός πλούτος και η ιστορική κληρονομία ενός νησιού που είναι γνωστό σε όλη την Ευρώπη- και όχι μόνο.

Οι δυνατότητες για ανάπτυξη σαφώς περιορίζονται από τη -μάλλον ισχνή- ακτοπλοϊκή σύνδεση με την ηπειρωτική Ελλάδα αλλά και από την πλημμελή επιμόρφωση των κατοίκων για τη συνεπή εκμετάλλευση των δυνατοτήτων του νησιού, τόσο γεωργικά όσο και αλιευτικά και τουριστικά αλλά και την αειφόρο ανάπτυξη του.

Κατά την πρώτη διημερίδα του Samothraki Open Forum με θέμα «Αειφορία, Ανάπτυξη και Τουρισμός», η οποία διοργανώθηκε στις 7 και 8 Σεπτεμβρίου 2018, από την εταιρεία ΙΑΣΙΩΝ και την αιγίδα του Δήμου Σαμοθράκης, συζητήθηκαν, τόσο από τοπικούς παράγοντες, όσο και από επισκέπτες με γνώσεις ειδικά στο χώρο των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων και το destination marketing, τρόποι για βιώσιμη αξιοποίηση των μοναδικών αγαθών που διαθέτει το νησί.

Αναφορικά με τη γεωργία, και σύμφωνα με τα συμπεράσματα του φόρουμ, με τις δυνατότητες για πρωτογενή παραγωγή να παραμένουν περιορισμένες -κυρίως λόγω ανθρωπίνου δυναμικού- η έμφαση πρέπει να δοθεί στον στρατηγικό σχεδιασμό ενός βιώσιμου πλάνου με έμφαση στην ποιότητα.

Για την ανάδειξη του τουρισμού, σαφώς και ο Δήμος καθώς και οι επιχειρηματίες του νησιού θα πρέπει να στοχεύσουν στην προσέλκυση τουριστών από κράτη όπως η Γαλλία και η Γερμάνια, οι οποίες αποτελούν χώρες- λάτρεις του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, αλλά ο άμεσος στόχος πρέπει να είναι οι γειτονικές χώρες. Άλλωστε, η εύκολη προσβασιμότητα από την ανατολική Βουλγαρία, Ρουμανία και ανατολική Θράκη αποτελεί εχέγγυο για την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, η οποία αυτή τη στιγμή περιορίζεται σε 2 μόλις μήνες.

Η Θράκη είναι σαφώς ένας μοναδικός τρόπος που προσφέρει εκπληκτικές δυνατότητες αλλά την ίδια στιγμή αντανακλά τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας. Ο ατομικισμός, η εσωστρέφεια, η έλλειψη ρεαλιστικών οραμάτων και η μη κατανόηση της μοναδικότητας του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος που μπορεί να προσφέρει -τόσο στην τοπική τουριστική όσο και κτηνοτροφική βιομηχανία- αποτελούν λίγες μόνο από τις παθογένειες που στέκονται εμπόδιο στην ανάπτυξη του τόπου.

Είναι σε κάθε περίπτωση οξύμωρο -αν όχι ανεπίτρεπτο- οι Αθηναίοι που επισκέπτονται την άγονη γραμμή να κουνούν το δάκτυλο και να προτείνουν λύσεις για τη βιωσιμότητα του νησιού ως άλλοι φωτεινοί παντογνώστες. Είναι όμως άμεση ανάγκη για τις νεότερες γενιές, σε μια περιφερειακή Ελλάδα που αναπτύχθηκε κατά κύριο λόγο από τις ασυντόνιστες επιδοτήσεις και από τις θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα, να ενημερώνονται αλλά και να αντιλαμβάνονται τη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων αλλά και την απόλυτη ανάγκη για εκσυγχρονισμό, ομαδικότητα, μακροχρόνιο στρατηγικό σχεδιασμό αλλά και χρήση νέων τεχνολογιών.

Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα στην περιφερειακή Ελλάδα, και ειδικά στη δύστροπη άγονη γραμμή, δεν μπορεί να επιβιώσει εάν οι κάτοικοι δεν αντιληφθούν ότι τους ράθυμους χειμώνες οφείλουν και οι ίδιοι να σχεδιάζουν στρατηγικά και να μη βρίσκονται σε ύπνωση.

Πρωτοβουλίες σαν το Samothraki Open Forum,το οποίο έφερε κοντά την τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση, καθώς και τους πολίτες και επιχειρηματίες του νησιού, αποτελεί ένα καλό έναυσμα για προβληματισμό και παρακίνηση για νέες δράσεις.

Είναι παρήγορο ότι ο κ. Παναγιώτης Καμπούρογλου, Ιδρυτής και Εντεταλμένος Σύμβουλος της διοργανώτριας εταιρείας του φόρουμ, ΙΑΣΙΩΝ, δεν είναι κάτοικος Σαμοθράκης αλλά εδώ και 15 χρόνια παραμένει λάτρης του νησιού και στυλοβάτης των προσπαθειών για την ανάδειξη της μοναδικής ομορφιάς και δυνατοτήτων του.

Τελικά, το μέλλον του τόπου μπορεί να είναι (και) στα χέρια μας.