Θεωρητικά, η ανεξέλεγκτη άνοδος των ναύλων μπορεί να εκτινάξει το τελικό κόστος παράδοσης του αργού πετρελαίου, περιορίζοντας δραστικά τα περιθώρια κέρδους των διυλιστηρίων. Ωστόσο, σύμφωνα με ανάλυση της Braemar, οι τρέχουσες γεωπολιτικές συνθήκες έχουν διαμορφώσει μια πρωτοφανή εικόνα, καθώς τα διυλιστήρια στις χώρες εισαγωγής καταγράφουν κέρδη-ρεκόρ, παρά το ιδιαίτερα αυξημένο κόστος μεταφοράς.

Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται στην απώλεια σχεδόν 5 εκατ. βαρελιών ημερησίως από την παγκόσμια δυναμικότητα διύλισης. Το κενό αυτό προέκυψε κυρίως από τις ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικές υποδομές (πτώση παραγωγής 30%) και τις συνεχιζόμενες διαταραχές στα Στενά του Ορμούζ (πτώση 25% στη Μέση Ανατολή). Η κατάσταση αυτή απελευθέρωσε μεγαλύτερους όγκους ανεπεξέργαστου αργού για εξαγωγή, αναγκάζοντας τα διυλιστήρια εκτός Ρωσίας, Μέσης Ανατολής και Κίνας να αυξήσουν κατακόρυφα την παραγωγή τους.

Παράλληλα, οι πιέσεις ανατίμησης στο αργό συγκρατήθηκαν αρχικά χάρη στα ισχυρά παγκόσμια αποθέματα, αλλά και στην ενισχυμένη προσφορά από τις ΗΠΑ ‒μέσω των στρατηγικών αποθεμάτων‒ και τη λεκάνη του Ατλαντικού. Είναι ενδεικτικό ότι, μετά το κλείσιμο του Ορμούζ, οι εξαγωγές εκτός Μέσης Ανατολής και Ερυθράς Θάλασσας έχουν αυξηθεί κατά 1,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως.

Εντούτοις, το «μαξιλάρι» των διεθνών αποθεμάτων έχει πλέον απορροφηθεί, με την Braemar να προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε νέα διαταραχή στην προσφορά θα μετακυλιστεί άμεσα στις τιμές. Δεδομένου ότι τα κρατικά μέτρα προστασίας των καταναλωτών (όπως οι φοροελαφρύνσεις) σταδιακά αποσύρονται, τα διυλιστήρια θα δυσκολευτούν να περάσουν τα αυξημένα κόστη στον τελικό καταναλωτή, χωρίς να προκαλέσουν σημαντική συρρίκνωση της ζήτησης.

Μια ενδεχόμενη εξάντληση των αποθεμάτων θα μπορούσε να οδηγήσει σε μέτρα κρατικής παρέμβασης και περιορισμό των εξαγωγών διυλισμένων προϊόντων, με σκοπό την προστασία των εγχώριων αγορών. Η ενδεχόμενη απόσυρση αυτών των φορτίων από το θαλάσσιο εμπόριο θα ασκούσε άμεσες, ισχυρές πτωτικές πιέσεις συνολικά στη ναυλαγορά. Σε μακροοικονομικό επίπεδο, τυχόν αναρρίχηση του αργού στα 120 δολάρια, σε συνδυασμό με τα υψηλά επιτόκια, θα επιβράδυνε την παγκόσμια ανάπτυξη στο 2%, σύμφωνα με την Capital Economics.

Μακροπρόθεσμα, η αύξηση της μεταφορικής ικανότητας του παγκόσμιου στόλου αναμένεται να αποσυμπιέσει τους ναύλους. Εντούτοις, η προσαρμογή αυτή θα είναι σταδιακή, ακόμα και στην περίπτωση που οι πλοιοκτήτες με μεγαλύτερη διάθεση ανάληψης ρίσκου επεκτείνουν τους στόλους τους με ρυθμούς ταχύτερους από τον μέσο όρο του κλάδου.

Συμπερασματικά, στην άνοδο των ναύλων υφίσταται ένα αυστηρό, φυσικό «ταβάνι», το οποίο τίθεται από την ίδια την αγορά. Έτσι, οι ναύλοι μπορούν να αυξηθούν μόνο μέχρι το σημείο που δεν εκμηδενίζουν τα περιθώρια κέρδους των διυλιστηρίων. Πέραν αυτού του ανώτατου ορίου, οι εισαγωγείς αδυνατούν να απορροφήσουν το κόστος και οι εξαγωγείς χάνουν το οικονομικό κίνητρο για ταξίδια μεγάλων αποστάσεων, βάζοντας οριστικό «φρένο» στην εκτίναξη της ναυλαγοράς μέσω της αυτορρύθμισης και της φυσικής συρρίκνωσης της ζήτησης.

Πηγή: Braemar