Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ αναδεικνύει τη γεωγραφική «ομηρία» των αραβικών κρατών, γεγονός που τα ωθεί να βρουν εναλλακτικές διόδους για τις εξαγωγές των ενεργειακών προϊόντων τους. Ως εκ τούτου, το Ιράκ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα επισπεύδουν ήδη τον σχεδιασμό εναλλακτικών δικτύων μεταφοράς.

Ειδικότερα, το ιρακινό υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε την επιτάχυνση αναβάθμισης του αγωγού Κουρδιστάν-Τουρκία προς το τουρκικό μεσογειακό λιμάνι Ceyhan. Σύμφωνα με δημοσίευμά του CNBC, το έργο αναμένεται να υπερτριπλασιάσει τη δυναμικότητα του αγωγού (από 220.000 σε 770.000 βαρέλια ημερησίως), προσφέροντας ανάσα σε μια οικονομία όπου το πετρέλαιο συνεισέφερε το 53% πραγματικού ΑΕΠ το 2025. Μάλιστα, σε ό,τι αφορά τα πιο πρόσφατα δεδομένα, η Βαγδάτη επισήμανε πως οι ιρακινές εξαγωγές μέσω Ορμούζ κατακρημνίστηκαν στα 10 εκατ. βαρέλια τον Απρίλιο έναντι 93 εκατ. προ κρίσης.

Βάσει δεδομένων της QuantCube, αναλυτής της εταιρείας ανέφερε στο CNBC ότι το Ιράκ βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσμενή θέση συγκριτικά με τα Εμιράτα ή τη Σαουδική Αραβία, καθώς εξαρτάται άμεσα από το Ορμούζ.

Στον αντίποδα, το Άμπου Ντάμπι διαθέτει θεωρητικά το πλεονέκτημα του τερματικού σταθμού της Φουτζέιρα, επιταχύνοντας παράλληλα την κατασκευή του νέου αγωγού Δύσης-Ανατολής προς τον λιμένα, παρακάμπτοντάς έτσι τα Στενά. Ο πρίγκιπας διάδοχος, μάλιστα, ζήτησε στις 15 Μαΐου την ταχύτερη παράδοση του έργου, το οποίο αναμένεται το 2027 και εκτιμάται ότι θα διπλασιάσει την εξαγωγική ικανότητα της κρατικής ADNOC.

Εντούτοις, οι εναλλακτικές οδοί βρίσκονται πλέον στο στόχαστρο. Οι εγκαταστάσεις της Φουτζέιρα δέχτηκαν επιθέσεις από ιρανικά drones, διαταράσσοντας τις φορτώσεις, ενώ τον Απρίλιο το Ιράν έπληξε και τον σαουδαραβικό αγωγό Ανατολής-Δύσης ο οποίος καταλήγει στην Ερυθρά Θάλασσα.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, η διαθέσιμη δυναμικότητα των χερσαίων δικτύων της Σαουδικής Αραβίας και των Εμιράτων κυμαίνεται μόλις μεταξύ 3,5 και 5,5 εκατ. βαρελιών ημερησίως, αν και το Ριάντ υποστήριξε τον Μάρτιο ότι ο δικός του αγωγός αντλεί 7 εκατ. βαρέλια. Τα μεγέθη αυτά απέχουν σημαντικά από τα 20 εκατ. βαρέλια πετρελαίου και παραγώγων που διέρχονταν καθημερινά μέσω του Ορμούζ. Παρά τα όποια δημοσιεύματα, η ανάπτυξη νέων διαδρομών παραμένει ένα εξαιρετικά σύνθετο εγχείρημα, που απαιτεί τεράστια κεφάλαια, χρόνο και περίπλοκες διακρατικές συμφωνίες, αφήνοντας την αγορά εκτεθειμένη.