To 2025 αποτέλεσε αναντίρρητα ένα έτος με πλήθος αναταράξεων που επηρέασαν και επηρεάζουν ανεξίτηλα το σύνολο της ναυτιλιακής βιομηχανίας.

Υπό αυτό το πρίσμα η Ελληνική Επιτροπή Ναυτιλιακής Συνεργασίας (GSCC- Committee) υποδέχθηκε το 2026 με την κοπή Βασιλόπιτας παρουσία των μελών της και πλήθος προσωπικοτήτων της ναυτιλίας, όπως τον Γ.Γ. του ΙΜΟ κ. Arsenio Dominguez.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο Πρόεδρος του Κομίτι κ. Χαράλαμπος Φαφαλιός, στον ολιγόλεπτο αλλά περιεκτικό ετήσιο απολογισμό του, αναφέρθηκε στα θέματα που απασχολούν τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα, και πιο συγκεκριμένα στις διεθνείς εξελίξεις που προβληματίζουν τα μέλη του Committee.

Ανάμεσα στις κύριες επισημάνσεις του ήταν και το φλέγον ζήτημα της αποανθρακοποίησης που βρέθηκε στο επίκεντρο της ναυτιλιακής βιομηχανίας κατά το περασμένο έτος, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την αναβολή ψήφισης του IMO-NZF.

«Η λύση της αποανθρακοποίησης δεν είναι ακόμα εφικτή και δεν θα είναι ούτε για τα επόμενα 10-20 χρόνια. Η επιβολή περισσότερων φόρων δεν θα οδηγήσει σε έναν πιο “καθαρό” κόσμο.

»Όσοι επιβάλλουν αυτούς τους φόρους θα πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη εξεύρεσης των πραγματικών λύσεων», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, πρόσθεσε πως κανένα μέλος του περιβαλλοντικού lobby δεν έχει προτείνει μια πραγματικά βιώσιμη λύση αναφορικά με τα εναλλακτικά καύσιμα.

Κατέληξε δε, πως «ο ναυτιλιακός κλάδος -και ιδιαίτερα η ποντοπόρος ναυτιλία- χρειάζεται παγκόσμιες λύσεις και δεν μπορεί να βασίζεται σε τυχαίες προτάσεις που δεν είναι ακόμα βιώσιμες, τόσο ως προς την αξιοπιστία, όσο και ως προς την ασφάλεια».

Αναφορικά με τη δυναμική παγκόσμια παρουσία της ελληνικής ναυτιλίας ο πρόεδρος τόνισε ότι «παραμένουμε πρώτοι» ενώ επεσήμανε ότι ο ελληνόκτητος στόλος συνεχίζει να ανανεώνεται συνεχώς και να προσφέρει τις πλέον ευέλικτες λύσεις για τις ανάγκες των θαλάσσιων μεταφορών. Επιπρόσθετα παρατήρησε ότι «ο στόλος που διαχειριζόμαστε είναι νεότατος και υιοθετεί τις τεχνολογικές καινοτομίες της εποχής».

Φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στις γεωπολιτικές εξελίξεις, από τη Βενεζουέλα και τη Γάζα, ως τη Γροιλανδία και την Ταϊβάν. Ωστόσο, όπως υπογράμμισε «τη δεδομένη στιγμή, οι παγκόσμιες εμπορικές δια θαλάσσης  ροές είναι σχετικά παρόμοιες και δεν έχουν επηρεάσει ιδιαίτερα δραστικά τους επιμέρους τύπους πλοίων» γεγονός που επιβεβαιώνει την ανθεκτικότητα της ναυτιλιακής βιομηχανίας.

Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο δισεπίλυτο θέμα της Ναυτικής Εκπαίδευσης στη χώρα μας, ένα θέμα που παραδοσιακά απασχολεί τα μέλη του φορέα. Ο κ. Φαφαλιός επεσήμανε με χαρακτηριστικό τρόπο την ανάγκη για εκσυγχρονισμό των Δημόσιων Σχολών και στήριξη πρωτοβουλιών για την ιδιωτική ναυτική εκπαίδευση, ενώ δεν παρέλειψε να επισημάνει την αναγκαιότητα προσέλκυσης νέων στα ναυτικά επαγγέλματα και τη διατήρηση της ελληνικής ναυτοσύνης.

Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά: «οι σκέψεις μας είναι με τους ναυτικούς, τους αφανείς ήρωες, οποίοι αντιμετωπίζουν όλες αυτές τις πολιτικές τεχνολογικές και κλιματικές μεταβολές».