Η Γουινέα αναδεικνύεται στον αδιαφιλονίκητο ρυθμιστή της αγοράς των Capesizes, με τις εξαγωγές βωξίτη να καταγράφουν ιστορικό ρεκόρ στους 175 εκατ. τόνους (+22%) το 2025. Η αφρικανική χώρα ελέγχει πλέον το 69% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου, αφήνοντας την Αυστραλία στο 18%. Η χαώδης αυτή διαφορά στα μερίδια αγοράς εξαγωγών, παρά τη σχετικά κοντινή παραγωγή των δύο χωρών, οφείλεται μεταξύ άλλων στο γεγονός πως η Αυστραλία καθετοποιεί την παραγωγή της, μετατρέποντας τον βωξίτη σε αλουμίνα. Αντίθετα η Γουινέα, ελλείψει βιομηχανικών υποδομών, υποχρεούται να εξάγει το σύνολο της ακατέργαστης παραγωγής της, «τροφοδοτώντας» μαζικά τα τονομίλια.

Στο πεδίο της ζήτησης, είναι άξιο αναφοράς ότι η Κίνα, απορροφώντας το 86% των συνολικών φορτίων, παραμένει καταλύτης στην εν λόγω αγορά. Επιπλέον, η υψηλή τιμή του χαλκού έχει καταστήσει το αλουμίνιο ελκυστικό υποκατάστατο, ενισχύοντας τη ζήτηση για βωξίτη. Βέβαια, παρότι το κινεζικό πλαφόν παραγωγής των 45 εκατ. τόνων ενδέχεται να φρενάρει προσωρινά τις εισαγωγές τον Δεκέμβριο, η «επαναφορά» του ορίου τον Ιανουάριο προοιωνίζεται ένα εκρηκτικό πρώτο τρίμηνο για το 2026.

Ωστόσο, ο μακροπρόθεσμος ορίζοντας του 2030 εγείρει ερωτήματα. Ο κυβερνητικός σχεδιασμός της Γουινέας για εγχώρια παραγωγή 7 εκατ. τόνων αλουμίνας θα αφαιρέσει περίπου 14 εκατ. τόνους βωξίτη από τις θαλάσσιες μεταφορές (μείωση 5%). Μια τέτοια στροφή, αν και αρχικά μετριοπαθής, δύναται να επιταχυνθεί εφόσον αυξηθούν τα κρατικά έσοδα. Αυτό θα πίεζε τους ναύλους των Capesizes, λειτουργώντας σωρευτικά με την αναμενόμενη πτώση στις ροές άνθρακα, δημιουργώντας ένα κενό φορτίων που η αγορά οφείλει να προεξοφλήσει.

Πηγή: Signal Ocean