Η οικονομία της Κίνας αναπτύχθηκε κατά 6,2% το δεύτερο τρίμηνο του έτους, το χαμηλότερο ποσοστό από το 1992. Ωστόσο, οι αριθμοί μπορεί να μην είναι τόσο απογοητευτικοί για τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, καθόσον αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη συνεχιζόμενη εμπορική διένεξη με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το γερμανικό δίκτυο Deutsche Welle δημοσιεύει συνέντευξη του Wang Tao, οικονομολόγου της ελβετικής τράπεζας UBS, υπεύθυνου για θέματα της κινεζικής αγοράς. Ο κ. Tao αναφέρει ότι το χαμηλό ποσοστό ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας είναι κάτι που οι αγορές ανέμεναν, λαμβάνοντας υπόψιν τις επιδράσεις από το εξωτερικό και τον περιορισμό της εγχώριας ζήτησης για κατανάλωση.

Επιπλέον, σε σχέση με πριν 25-30 χρόνια, ο κ. Tao σημειώνει ότι τότε η κινεζική οικονομία είχε πολλά περιθώρια ανάπτυξης καθώς ήταν πολύ μικρότερη σε μέγεθος, ενώ ήταν πολύ διαφορετικό και το διεθνές οικονομικό περιβάλλον. «Για μία οικονομία μεγέθους 13 τρις δολαρίων, ανάπτυξη 6,2% δεν αποτελεί αδυναμία αλλά ιδιαίτερη συνεισφορά στην παγκόσμια οικονομία».

Ο Wang Tao σχολιάζει ότι η Κίνα διαθέτει ακόμα αρκετά περιθώρια για δημοσιονομική και νομισματική χαλάρωση, κάνοντας την υπόθεση ότι οι εμπορικές διενέξεις με άλλες χώρες δεν θα κλιμακωθούν περισσότερο. Οι πολιτικές που ακολουθεί η κινεζική κυβέρνηση τροφοδοτούν την ανάπτυξη με ένα σταθερό ρυθμό της τάξης του 6%. Σε μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα η ανάπτυξη της χώρας θα περιοριστεί σε ένα ποσοστό γύρω στο 5% λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη γήρανση του πληθυσμού, ενώ θα πρέπει να υπολογιστεί και η αδιάλειπτη επέκταση της οικονομίας εδώ και πάνω από 25 χρόνια.

Τα θετικά στοιχεία που προκύπτουν για την κινεζική οικονομία προέρχονται κατά κύριο λόγο από τη βιομηχανική παραγωγή, τις εγχώριες πωλήσεις λιανικής και αυτοκινήτων και τις επενδύσεις σε real estate. Η ανεργία αυξήθηκε ελαφρώς αλλά όχι σε ανησυχητικά επίπεδα και πάντως σε μικρότερο βαθμό από τον αναμενόμενο. Επίσης, παρά το σοκ των εμπορικών διενέξεων, οι αρχές της χώρας προχώρησαν σε περικοπές φόρων σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις, προέβησαν σε περαιτέρω άνοιγμα των αγορών και έκαναν ευκολότερη τη πρόσβαση στη χρηματοδότηση από τις κινεζικές τράπεζες. Το μείγμα αυτών των ενεργειών αναμένεται να βοηθήσει στην σταθερή ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας.