Το παρατεταμένο εμπάργκο στα Στενά του Ορμούζ προκαλεί ισχυρές ανακατατάξεις στον χάρτη των πετρελαϊκών μεταφορών, ακυρώνοντας ουσιαστικά τις εξαγωγές από τους τερματικούς σταθμούς εντός του Περσικού Κόλπου. Υπό την πίεση αυτής της συνθήκης, η Σαουδική Αραβία διοχετεύει πλέον τους όγκους αργού πετρελαίου δυτικά και πιο συγκεκριμένα στον τερματικό του Yanbu, μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης. Ως εκ τούτου, ο εν λόγω τερματικός της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα αναδεικνύεται στο νέο απόλυτο επίκεντρο της αγοράς, απορροφώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζήτησης για τα VLCCs.

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της μετατόπισης, σημειώνεται ότι, υπό κανονικές συνθήκες, η Ερυθρά Θάλασσα καταγράφει 15-20 φορτώσεις VLCCs μηνιαίως, ο Μάρτιος προσεγγίζει τις 50, με δεκάδες επιπλέον πλοία να παραμένουν στο αγκυροβόλιο εν αναμονή φορτίου.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια θεμελιώδη αλλαγή στις εμπορευματικές ροές. Η πάγια πρακτική των πλοιοκτητών να κατευθύνουν τα πλοία τους υπό έρμα προς τον Αραβικό Κόλπο ανατρέπεται, επιβάλλοντας νέες εμπορικές επιλογές. Η διαθέσιμη χωρητικότητα διοχετεύεται πλέον είτε προς την Ερυθρά Θάλασσα είτε προς τη λεκάνη του Ατλαντικού, η οποία καταγράφει ενισχυμένο όγκο φορτώσεων. Αυτή η αναγκαστική μετατόπιση επιφέρει μια ξεκάθαρη, γεωγραφική απορρύθμιση στην παγκόσμια κατανομή του στόλου και στη διαμόρφωση της ζήτησης.