Η σόγια αναδεικνύεται σε έναν εκ των κρισιμότερων ρυθμιστών ζήτησης για τη ναυτιλία χύδην ξηρού φορτίου και ειδικότερα για τα Kamsarmaxes που εξυπηρετούν τα δρομολόγια Βραζιλίας-Κίνας και ΗΠΑ-Κίνας, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της ναυλομεσιτικής Intermodal. Ο συνδυασμός των εμπορικών τριβών ΗΠΑ-Κίνας, των ιστορικών επιπέδων συγκομιδής στη Νότια Αμερική και των ασυνήθιστα υψηλών κινεζικών αποθεμάτων αλλάζουν εκ νέου το μοτίβο των τονομιλίων.

Η Βραζιλία παγιώνει τη θέση της ως ο κύριος προμηθευτής της Κίνας, με το Πεκίνο να απορροφά τα 4/5 των βραζιλιάνικων εξαγωγών. Η νέα συμφωνία για αγορά 12 εκατ. τόνων αμερικανικής σόγιας στα τέλη του 2025 συνιστά μερική μόνο ανάκαμψη και όχι επιστροφή στο status quo.

Ταυτόχρονα, οι Αμερικανοί εξαγωγείς απαντούν διευρύνοντας το αποτύπωμά τους σε «δευτερεύουσες» αγορές, όπως το Μεξικό, η ΝΑ Ασία, η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική. Η εν λόγω κίνηση, βάσει του ίδιου report, διατηρεί μεν την απασχόληση των Panamaxes/Supramaxes σε ικανοποιητικά επίπεδα, αλλά μειώνει τις αποστάσεις σε σχέση με τα παραδοσιακά routes προς Κίνα.

Το μείζον ζήτημα εντοπίζεται στην Κίνα, καθώς οι επιθετικές αγορές από τη Νότια Αμερική (ECSA) έχουν εκτοξεύσει τα λιμενικά αποθέματα σόγιας στους 10,3 εκατ. τόνους (+3,6 εκατ. ετησίως). Την ίδια στιγμή, οι τιμές σόγιας έχουν μειωθεί απότομα και οι μονάδες επεξεργασίας (crushers) λειτουργούν με αρνητικά περιθώρια κέρδους. Σε αυτό το περιβάλλον, τα κίνητρα για τους Κινέζους αγοραστές να αυξήσουν αμέσως τις επιπλέον αγορές από τις ΗΠΑ είναι περιορισμένα.

Πηγή: Intermodal