Τα Ναυτικά Χρονικά, στο τεύχος της 1ης Οκτωβρίου 1972, δημοσίευσαν την είδηση μιας εξαιρετικά σημαντικής επένδυσης της Ανώνυμης Ναυτιλιακής Εταιρείας Κρήτης (ΑΝΕΚ). Με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Επετεύχθη το καλύτερον», η στήλη του περιοδικού ενημέρωνε το αναγνωστικό της κοινό πως η κρητική εταιρεία είχε προχωρήσει στην αγορά δύο νεότευκτων επιβατηγών-οχηματαγωγών πλοίων. Επρόκειτο για τα αδελφά πλοία «Κάντια» και «Ρέθυμνον», τα οποία ναυπηγήθηκαν στα ναυπηγεία της Sumitomo στην Uraga της Ιαπωνίας, το 1971, και είχαν αρχικώς ονομαστεί «Central No. 2» και «Central No. 5».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΑΝΕΚ είχε ιδρυθεί μόλις το 1967, μετά τη ναυτική τραγωδία του «Ηράκλειον», με σκοπό την εξυπηρέτηση των κατοίκων της Κρήτης με ασφάλεια και ποιότητα. Το πρώτο πλοίο της ΑΝΕΚ ήταν το πρώην δεξαμενόπλοιο «Κύδων», το οποίο μετά τη μετασκευή του είχε δρομολογηθεί στη γραμμή Κρήτης-Πειραιά, το 1970.

Ο συντάκτης των Ναυτικών Χρονικών της εποχής, αναφερόμενος στην αγορά των δύο νεότευκτων ιαπωνικών επιβατηγών, υπογράμμισε τη σημασία της συγκεκριμένης επένδυσης για την περαιτέρω ανάπτυξη της θαλάσσιας συγκοινωνίας της Μεγαλονήσου, απευθύνοντας συγχαρητήρια στην τότε διοίκηση της ΑΝΕΚ.

Το «Κάντια», όπως και το αδελφό του «Ρέθυμνον», είχε μήκος 130 μ., πλάτος 22 μ. και βύθισμα 5,4 μ. Τα πλοία είχαν κατασκευαστεί με τις προδιαγραφές της ανώτατης κλάσης του Ιαπωνικού Νηογνώμονα, σύμφωνα με τις προβλέψεις της SOLAS 1960 και 1966, ενώ έφταναν σε ταχύτητα τα 21 μίλια. Όπως αποκαλύπτει ο συντάκτης της εποχής, τα δύο πλοία θα ταξίδευαν για τον Πειραιά, όπου και θα δέχονταν ορισμένες μεταρρυθμίσεις στα διαμερίσματα των επιβατών. Με την ολοκλήρωση των συγκεκριμένων εργασιών, θα εξυπηρετούσαν τα δρομολόγια προς το Ηράκλειο και τα Χανιά σε μόλις 8 ώρες.

Λίγους μήνες αργότερα, στο τεύχος της 15ης Δεκεμβρίου 1972 των Ναυτικών Χρονικών, στα νέα του «Δεκαπενθήμερου», τα «Κάντια» και «Ρέθυμνον» παρουσιάστηκαν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό με φωτογραφικά στιγμιότυπα των πλοίων, λίγο πριν αποχωρήσουν από τις ιαπωνικές ακτές για τη νέα τους πατρίδα. Όπως μαρτυρεί ο φωτογραφικός φακός, τα νέα αποκτήματα της ΑΝΕΚ έφεραν ήδη τόσο τα νέα τους ελληνικά ονόματα όσο και τα σήματα και τα χρώματα της εταιρείας.

Μελετώντας επόμενα δημοσιεύματα του περιοδικού κατά το ίδιο έτος, φαίνεται ότι το «Κάντια» ξεκίνησε τους πλόες του τον Αύγουστο του 1973 προς το Ηράκλειο, ενώ το «Ρέθυμνον» έμελλε να ξεκινήσει τα δρομολόγιά του τον Οκτώβριο του 1973.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα Ναυτικά Χρονικά της 1ης Οκτωβρίου 1973, το «Κάντια» είχε άμεσα θετικό αντίκτυπο από τον πρώτο μήνα λειτουργίας του: Χάρη στην παρουσία ενός ταχύτατου, σύγχρονου επιβατηγού-οχηματαγωγού στη γραμμή Πειραιά-Ηρακλείου, αποφεύχθηκαν από την πρώτη στιγμή ο συνωστισμός εν πλω και οι καθυστερήσεις στα δρομολόγια. Όπως σχολιάζουν τα Ναυτικά Χρονικά, υπολογίζοντας και την πρόσφατη για την εποχή δρομολόγηση των πλοίων «Σαπφώ» και «Άδωνις» στη γραμμή Πειραιά-Χίου-Μυτιλήνης από τη Ναυτιλιακή Εταιρεία Λέσβου: «Ποτέ η ακτοπλοΐα δεν εγνώρισε την παρουσίαν τόσο μεγάλων σε μέγεθος και μικρών σε ηλικία επιβατηγών πλοίων».

Συνολικά, η επένδυση της ΑΝΕΚ απέφερε πολύ σύντομα καρπούς, με το περιοδικό να αναφέρει ότι η «νευραλγική για την Ακτοπλοΐα γραμμή της Κρήτης βλέπει την επιβατική κίνησιν σταθερώς αυξανόμενην». Επομένως, παρά την πύκνωση των προσφερόμενων δρομολογίων, σημειώθηκε αύξηση της επιβατικής κίνησης.

Τόσο το «Κάντια» όσο και το αδελφό πλοίο του «Ρέθυμνον» υπήρξαν οι πρώτες προσθήκες στον στόλο της ΑΝΕΚ μετά το «Κύδων». Αποτέλεσαν δύο από τα πρώτα επιβατηγά-οχηματαγωγά της ελληνικής ακτοπλοΐας που αγοράστηκαν ως νεότευκτα και δεν δρομολογήθηκαν στα ελληνικά ύδατα ως μετασκευασμένα δεξαμενόπλοια, όπως συνέβαινε μέχρι τότε. «Αι αγοραί της εταιρείας Κρήτης» τελούσαν υπό τη διαχείριση της ΑΝΕΚ για περισσότερο από δύο δεκαετίες, συντελώντας στην ανάπτυξη της εταιρείας λαϊκής βάσης και συνδέοντας τα ονόματά τους με την ασφαλή και άνετη μετακίνηση από και προς τους λιμένες της Κρήτης.

Μπορείτε να διαβάσετε ένα από τα αφιερώματα των Ναυτικών Χρονικών στο «Κάντια» εδώ.

Η ψηφιοποίηση του αρχείου των τευχών από το 1931 έως το 1983 είναι μια ευγενική χορηγία του Ιδρύματος Ευγενίδου, στη μνήμη της Μαριάνθης Σίμου.