Του Γ. Λογοθέτη, CFO Finance & Research George Moundreas Com. S.A.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της διεξαγωγής των Τεστ Αντοχής (Stress Tests) των τραπεζών στην Ευρωζώνη, εσκεμμένα δεν κάναμε καμία αναφορά και ιδιαίτερα για τις Ελληνικές τράπεζες, καθώς οι φήμες – διαρροές κυμαινόντουσαν από σενάρια τρόμου μέχρι υπερβολικής υπέρ-αισιοδοξίας.

Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, επίσημα πια μπορούμε να πούμε ότι ο τραπεζικός κλάδος στο σύνολο της Ευρωζώνης βρίσκεται σε ικανοποιητικά επίπεδα, όπως με σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι η συμπεριφορά των Ελληνικών τραπεζών ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη.                 

Αντίθετα με ορισμένους επικριτές των Stress Test, οι οποίοι θεωρούν ότι τα αποτελέσματα δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, γιατί επετράπη στις τράπεζες πριν την διεξαγωγή των Tests να προχωρήσουν σε ΑΜΚ, εμείς θεωρούμε ότι αυτό δεν ισχύει απόλυτα καθώς το ότι κατάφεραν να σηκώσουν κεφάλαια ακόμη και πριν την έναρξη των Tests, σηματοδοτεί την εμπιστοσύνη προς τον τραπεζικό κλάδο.            

Το βασικό ζητούμενο φυσικά είναι αν τώρα πια οι τράπεζες θα έχουν τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσουν την αγορά, ιδιώτες και επιχειρήσεις, γεγονός το οποίο μάλλον είναι υπερβολικά δύσκολο να γίνει καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία από τα Stress Tests τα επισφαλή δάνεια του Ευρωπαϊκού τραπεζικού κλάδου φτάνουν στα € 879 δισ. δηλαδή το 7% του συνόλου των δανείων.

Αντίστοιχα στην Ελλάδα, τα προβληματικά δάνεια ανέρχονται στα € 83 δισ., ιδιαίτερα υψηλό νούμερο που αποτρέπει την επέκταση του δανεισμού, ενώ σύμφωνα με την ΕΚΤ η χορήγηση δανείων δεν σχετίζεται με την ανακεφαλαιοποίηση αλλά με την ζήτηση που παραμένει πολύ χαμηλή. Ειδικά στην Ελλάδα η ζήτηση παραμένει τόσο χαμηλή που ίσως είναι η πρώτη ή η δεύτερη χειρότερη επίδοση στην Ευρώπη.

Τη στιγμή που Γαλλία, Ιταλία και Βέλγιο ζητούν παράταση για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και οι επικρίσεις για την πολιτική της Γερμανίας πληθαίνουν και γίνονται εντονότερες, ακόμη και η ίδια η Γερμανία αρχίζει να βιώνει τα προβλήματα της λιτότητας που επιβάλλει στην Ευρωζώνη.

Το 2ο τρίμηνο το ΑΕΠ της συρρικνώθηκε κατά 0,2% και μία πιθανή μείωση του ΑΕΠ στο 3ο τρίμηνο θα την έβαζε σε καθεστώς ύφεσης, ενώ η Bundesbank προβλέπει ελάχιστη η μηδενική ανάπτυξη για το 2ο εξάμηνο του έτους.

Αναρίθμητες φορές έχουμε κατακρίνει την κοντόφθαλμη και αυτοκαταστροφική πολιτική της Γερμανίας όπως τελικά αποδεικνύεται και από τα στοιχεία της οικονομίας της.

Με τις εξαγωγές να υποχωρούν σε χαμηλό 5 ετών και την οικονομία να διολισθαίνει σε αρνητικούς ρυθμούς, αρχίζουν να δημιουργούνται προβλήματα και στην αγορά εργασίας, παρά το τρέχον ιστορικά χαμηλό ποσοστό ανεργίας.

Με τη φθίνουσα Κινεζική ζήτηση που εισάγει το 6% των εξαγωγών της Γερμανίας, τη κρίση στην Ευρωζώνη που απορροφά το 40% των εξαγωγών και τη κρίση με τη Ρωσία που εισάγει το 3% των εξαγωγών της, αρκετές Γερμανικές εταιρείες διαθέτουν πλεόνασμα παραγωγής και εργατικού δυναμικού και έχουν αρχίσει να προχωρούν σε μειώσεις και των δύο.

Η εργασιακή κρίση, λόγω της μείωσης της ζήτησης, έχει αρχίσει και επηρεάζει σημαντικά και το βαρύ «χαρτί» της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Αξίζει να αναφέρουμε πως στην εταιρεία κατασκευής φορτηγών MAN, περίπου 4.000 εργαζόμενοι, δηλαδή το 11% του συνολικού προσωπικού, εργάζεται σε καθεστώς ημι-απασχόλησης ενώ παρόμοια είναι η κατάσταση στη Ford αλλά και στη Volkswagen. Παράλληλα, οι αυξημένες τιμές ρεύματος για τις Γερμανικές βιομηχανίες, μετά την αναστολή των προγραμμάτων πυρηνικής ενέργειας, έχει σαν αποτέλεσμα την μετανάστευση εργοστασίων σε άλλες χώρες, επιδεινώνοντας περαιτέρω την κατάσταση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2013 η BMW μετέφερε ένα εργοστάσιο στις ΗΠΑ που οι τιμές ρεύματος είναι χαμηλότερες κατά 80%!