Το ζητούμενο είναι όχι πόσο θα πέσει ο δείκτης BDI αλλά...

Το ζητούμενο είναι όχι πόσο θα πέσει ο δείκτης BDI αλλά το πόσο θα παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα

1182
Το ζητούμενο είναι όχι πόσο θα πέσει ο δείκτης  BDI αλλά το πόσο θα παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα

Γ. Λογοθέτη, CFO Finance & Research George Moudreas Com.S.A.
Το σενάριο της εμπλοκής στις διαπραγματεύσεις έχει αρχίσει και επανέρχεται όλο και πιο έντονα, καθώς εκτός από το ασφαλιστικό όπου ακόμη υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις από την πλευρά των Θεσμών και ιδιαίτερα από το ΔΝΤ, σχετικά με την αποτελεσματικότητα του, έχει υπάρξει και αμφισβήτηση για τον προϋπολογισμό καθώς οι Θεσμοί θεωρούν ότι το ποσό των εσόδων που έχει προϋπολογισθεί είναι υπερβολικά αισιόδοξο, απαιτώντας έτσι περισσότερα εισπρακτικά μέτρα και φυσικά καθυστερώντας την αξιολόγηση που θεωρείται προαπαιτούμενο για την διαπραγμάτευση για το χρέος.
Έχουν αρχίσει και πληθαίνουν οι αρνητικές εκτιμήσεις για την πορεία της Παγκόσμιας οικονομίας από μεγάλους οίκους και οργανισμούς που όπως συνήθως βλέπουν το φως της δημοσιότητας στις αρχές του χρόνου. Στην προηγούμενη μας ανασκόπηση αναφερθήκαμε στην εκτίμηση του ΔΝΤ από τα τέλη του προηγούμενου χρόνου που τοποθέτησε την ανάπτυξη στο αισιόδοξο 3,6% αλλά εκτιμάμε ότι θα υπάρξει διορθωτική αναθεώρηση.
Η Παγκόσμια Τράπεζα ήδη υποβάθμισε τις προβλέψεις της για την Παγκόσμια ανάπτυξη εκτιμώντας ότι το ΑΕΠ που αυξήθηκε κατά 2,4% το 2015 θα αυξηθεί μόνο 2,9% φέτος με αφορμή τις απογοητευτικές επιδόσεις των αναδυόμενων χωρών και κυρίως της Κίνας της Βραζιλία και της Ρωσίας. Η αρχική της εκτίμηση έκανε λόγο για 3,3%. Η ανάπτυξη της Κίνας θα υποχωρήσει στο 6,7% φέτος από 6,9% το 2015, την χειρότερη επίδοση από το 1990. Για την Ρωσία και την Βραζιλία εκτιμά μείωση της ανάπτυξης στο -0,7% και -2,5% αντίστοιχα καθώς πλήττονται από την πτώση των τιμών των πρώτων υλών. Για τις ΗΠΑ, προβλέπει ανάπτυξη 2,7% και για την Ευρωζώνη 1,7%.
Η Phoenix Capital, προειδοποιεί πως η ΕΚΤ και η FED έχουν χάσει τον έλεγχο και είμαστε προ των πυλών για μία κρίση μεγαλύτερη του 2008. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι το αληθινό πρόβλημα είναι ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι μία φούσκα ομολόγων καθώς το 2008 το πρόβλημα αντιστοιχούσε σε $ 80 τρισ. ενώ τώρα είναι πάνω από $ 100 τρισ. Την ίδια στιγμή η αγορά παραγώγων που χρησιμοποιεί αυτή τη φούσκα ως ασφαλιστική δικλείδα είναι πάνω από $ 555 τρισ. Τα εταιρικά ομόλογα το 2007, δηλαδή προ κρίσης, ήταν $ 3,5 τρισ. ενώ σήμερα είναι πάνω από $ 7 τρισ., δηλαδή όσο και το 50% του ΑΕΠ των ΗΠΑ. Επίσης αναφέρει πως οι Κεντρικές Τράπεζες είναι εκτεθειμένες το ίδιο ή και περισσότερο από όσο ήταν η Lehman Brothers. H μόχλευση της FED είναι 78 προς 1 και της ΕΚΤ 26 προς 1 όταν της Lehman ήταν 30 προς 1. Εν ολίγοις, για να το εξηγήσουμε με απλά λόγια, αυτό που επισημαίνει η Phoenix Capital, είναι ότι αυτή τη στιγμή οι οικονομίες συντηρούνται «πλασματικά» από το φθηνό χρήμα των Κεντρικών Τραπεζών, το οποίο όμως δεν διοχετεύεται στην πραγματική οικονομία ώστε να αυξηθούν οι παραγωγικές επενδύσεις, η αύξηση των θέσεων εργασίας και η ιδιωτική κατανάλωση, ενώ παράλληλα και οι δημόσιες επενδύσεις είναι σε χαμηλά επίπεδα. Αναπόφευκτα, όλη αυτή η ρευστότητα κατευθύνεται προς τον χρηματοοικονομικό κλάδο δημιουργώντας έτσι τη φούσκα που αναφέρει η Phoenix Capital.
Κλείνοντας απλά να αναφέρουμε τις επισημάνσεις τις J.P Morgan που κάνει λόγο για υψηλή αβεβαιότητα και μικρότερο επενδυτικό ορίζοντα εκτιμώντας ότι θα βιώσουμε επιδείνωση της πιστωτικής κρίσης στις αναδυόμενες αγορές – εμείς να προσθέσουμε και τον αυξημένο κίνδυνο εταιρικών χρεωκοπιών – και πιθανότητες αποπληθωρισμού που θα πλήξει τις μετοχικές αξίες και την οικονομική ανάπτυξη συνολικά.
Τελικά το συνεχόμενο σπάσιμο του ιστορικά χαμηλού ρεκόρ του BDI δεν έχει σταματημό, καθώς το τελευταίο διάστημα κάθε ημέρα αποτελεί και ένα νέο ιστορικό χαμηλό. Το ζητούμενο τώρα πια, αν εξαιρέσουμε τον ψυχολογικό παράγοντα, δεν είναι πόσο θα πέσει ο δείκτης αλλά το πόσο θα παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα.