Η ανταμοιβή του ναυτικού από την Πολιτεία, είναι ο ηθικοϋλικός εξευτελισμός και...

Η ανταμοιβή του ναυτικού από την Πολιτεία, είναι ο ηθικοϋλικός εξευτελισμός και αφανισμός του

6
Η ανταμοιβή του ναυτικού από την Πολιτεία, είναι ο ηθικοϋλικός εξευτελισμός και αφανισμός του

Την καθιερωμένη γιορτή, για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας και των βραβεύσεων των συναδέλφων τους γιόρτασαν σήμερα οι πλοίαρχοι Πάσης Τάξεως και η διοίκηση της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΠΕΝ).

Την εκδήλωση άνοιξε ο πρόεδρος της Ένωσης Γιώργος Βλάχος ο οποίος στην καίρια, επίκαιρη και μεστή ομιλία του επεσήμανε:

«Η Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία  κατέχει μια από τις υψηλότερες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης. Δεν είναι τυχαίο πως τα Ελληνικά πλοία που στελεχώνονται, με Έλληνες ναυτικούς παίρνουν τις υψηλότερες βαθμολογίες στην αξιολόγηση τους. Τόσο από τις επιθεωρήσεις λιμένων, όσο και από εκείνες των ναυλωτριών εταιρειών, που όλοι γνωρίζουμε πόσο απαιτητικές είναι σε πρότυπα, απαιτήσεις και κανονισμούς, Διεθνείς και τοπικούς.

Αν κάποιος θεωρεί πως αυτή η επιτυχία και πρωτοπορία κερδήθηκε σε μια νύχτα, είναι γελασμένος.

Μια αναδρομή στο παρελθόν θα μας δείξει πως αν δεν υπήρχε μεταπολεμικά η Ελληνική Ναυτιλία, για να στηρίξει την οικονομία της χώρας, η κατάσταση θα ήταν πολύ χειρότερη απ’αυτήν που βιώνουμε σήμερα.

Ο μικρός αριθμός των πλοίων τύπου Λίμπερτυ (τα οποία ταξίδεψαν οι παππούδες και πατεράδες μας, δίνοντας και τη ζωή τους πολλές φορές), ήταν η σιρμαγιά του σημερινού Ελληνικού Ναυτιλιακού θαύματος.

Εισέρρευσε όλα αυτά τα χρόνια ζωογόνο συνάλλαγμα στη χώρα τόσο από τις εταιρείες όσο και από τους ναυτικούς, οι οποίοι έφερναν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα (όσοι απέμειναν) να δίνουν ζωή στην κατεστραμμένη οικονομία της χώρας μας.

Ζωή δύσκολη και στερημένη του ναυτικού. Επικίνδυνη, μοναχική μακριά από τις μικρές και μεγάλες χαρές των στεριανών. Σαν το μυρμήγκι που φέρνει λίγο-λίγο τους κόπους μιας ζωής εργασίας στο εξωτερικό, μέσα στη χώρα του για να την στηρίξει και να ζήσει την οικογένειά του.

Η ανταμοιβή του ναυτικού για τη διαχρονική προσφορά του από την Πολιτεία, είναι ο ηθικοϋλικός εξευτελισμός και αφανισμός του. Από τη μια, έχουν καταντήσει τα Ελληνικά πλοία να ταξιδεύουν με ελάχιστους Έλληνες και από την άλλη (ακόμη και αυτούς τους λίγους) η Πολιτεία κάνει ότι μπορεί για να τους αφανίσει και αυτούς.

Αντί, να δοθούν κίνητρα για την περιβόητη προσέλκυση των νέων στο ναυτικό επάγγελμα αλλά και την παραμονή των υπαρχόντων, μόνο εμπόδια, αντικίνητρα και διωγμό των Ελλήνων από τα πλοία αντιμετωπίζουμε.Παραδειγμα η μεγάλη ανεργία των χαμηλόβαθμων αξιωματικών και κατωτέρων πληρωμάτων.

Τα αρμόδια υπουργεία, υπακούοντας στις εντολές των υπαλλήλων της τρόϊκας,αυξάνουν από 150 έως 230% τη φορολογία των Ελλήνων ναυτικών τη στιγμή που σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες η αντίστοιχη φορολογία είναι μηδενική και οι ασφαλιστικές εισφορές των ναυτικών καλύπτονται από το κράτος.

Διάλυση του ΝΑΤ και Οίκου Ναυτου,πληρωμη εφ’απαξ μετά πάροδο τριών ετων,εισφορα αλληλεγγύης στο μέγιστο ποσοστό ανεξάρτητα με το χρονικό διάστημα που ο ναυτικός έχει εργασθει,σε αντίθεση με όλους τους άλλους εργαζομενους.Απαιτηση προσκόμισης αποδείξεων ανεξάρτητα με το αν ο ναυτικός ταξίδευε και ήταν αδύνατον να συλλέξει αποδείξεις εντός Ελλάδος.     

Τέτοιο <<μένος>> κατά των ναυτικών δεν έχει υπάρξει στο παρελθόν.

Το έγκλημα βέβαια της απομάκρυνσης των Ελλήνων από τα Ελληνικά πλοία είναι βέβαιο ότι θα ολοκληρωθεί με επόμενο μνημόνιο που θα περιλαμβάνει την πλήρη εξίσωση των φορολογικών κλιμάκων των ναυτικών με αυτών της ξηράς.

Δυστυχώς ακόμα περιμένουμε απαντηση,σε σχετική επιστολή που στείλαμε προ δίμηνου στον κ.πρωθυπουργό, με κοινοποίηση στα υπουργεία ναυτιλίας, εργασίας και οικονομικών.

Ας μας πεί κάποιος από τις <<πολιτικές διάνοιες>> που έχει τέτοια σχέδια, ποιος ναυτικός που θαλασσοπνίγεται, ζώντας μακριά από την κοινωνία και την οικογένειά του με τόσους κινδύνους και αντιξοότητες, θα συνεχίσει το ναυτικό επάγγελμα και πόσοι νέοι θα το ζηλέψουν για να το ακολουθήσουν;

Σας βεβαιώ ότι, θα είναι ελάχιστοι και όποιος πιστεύει κάτι διαφορετικό θα πέσει έξω στις εκτιμήσεις του.

Ένα άλλο αντικίνητρο προς όλους,είναι το πρωτοφανές και άνευ προηγουμένου χτύπημα των συνταξιούχων ναυτικών. Η προσπάθεια ισοπέδωσης τους είναι πρωτοφανής. Καμμία άλλη ομάδα εργαζομένων δεν έχει πληγεί τόσο πολύ από τα οικονομικά μέτρα. Ενδεικτικά θα σας πώ ότι ένας συνταξιούχος Πλοίαρχος σε ετήσια βάση αρχής γενομένης από το καταστροφικό 2009 εως σήμερα έχει χάσει το 50-55% του ποσού που ελάμβανε κατά μέσο όρο, τη στιγμή που οι κρατήσεις των εν ενεργεία παραμένουν ίδιες χωρίς καμμία αντίστοιχη μείωση. Είναι αυτό κράτος δικαίου ; Είναι αυτή η μέθοδος αξιοκρατική μέσα στο πνεύμα της ανταποδοτικότητας των κρατήσεων των εργαζομένων;

Χτυπούν αυτούς που έχουν προσφέρει τα μέγιστα,προς όφελος αυτών που έχουν προσφέρει τα ελάχιστα.

Αυτή η ισοπέδωση είναι παράλογη, άδικη, αχαρακτήριστη.

Η ανικανότητα, οι πολιτικές και οι καταστροφικοί χειρισμοί των τελευταίων τριάντα ετών, οδήγησαν τη χώρα εκεί που βρίσκεται σήμερα. Και αντί να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι, χτυπιόνται οι εργαζόμενοι και ειδικά αυτοί οι οποίοι προσέφεραν τα περισσότερα.

Κατά τον κ.Πρωθυπουργό, όλοι οι Έλληνες πρέπει να βοηθήσουμε και να συντελέσουμε στη διάσωση της χώρας δίκαια. Δεν μας λέει όμως τι περικοπές έχουν γίνει στους πολιτικούς που θα μπορούσαν να συγκριθούν με αυτές των υπολοίπων Ελλήνων και ειδικά των ναυτικών. Εκτός και αν αυτοί,είναι στο απυρόβλητο λόγω του <<θεάρεστου>> έργου που προσφέρουν. Το ερώτημα που γεννιέται, είναι, αν θα μπορούσε κάποιος από τους πολιτικούς που παίρνουν αυτές τις αποφάσεις, να ασκήσει το ναυτικό επάγγελμα έστω και για μικρό χρονικό διάστημα, βιώνοντας τόσους κινδύνους, αντιξοότητες και μοναξιά που αντιμετωπίζει ένας ναυτικός.

Βέβαια, μην ξεχνάμε, ότι προεκλογικά ακούγαμε ρητορικές υποσχέσεις και απόψεις πως η ναυτιλία και οι Έλληνες ναυτικοί, λόγω της φύσεως της εργασίας και της συναλλαγματοφόρου εισφοράς τους δεν θα έχουν πρόσθετη φορολόγηση από την υπάρχουσα. Τελικά,εφαρμόζοντας τέτοια φορολογική πολιτική και διώχνοντας τους Έλληνες από το Ελληνόκτητα πλοία, είναι βέβαιο ότι, θα είναι πολύ μεγαλύτερη η απώλεια εσόδων για το κράτος, από αυτήν που θα έχει αν δεν αυξήσει την φορολογία των ναυτικών.

Άλλωστε ο αριθμός των Ελλήνων εν ενεργεία ναυτικών είναι γύρω στις 16.000 και μειώνεται συνεχώς αποκαρδιωτικά.

Έχει γίνει τεράστια προσπάθεια για την προσέλκυση των νέων στο ναυτικό επάγγελμα και πιστεύουμε ότι πλέον αποδίδει καρπούς. Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει υπερπροσφορά νέων για την είσοδο τους στις ΑΕΝ. Αυτό δείχνει, πως, παρά τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος και παρά την ελλειπή ενημέρωση προς τους νέους των λυκείων, το επάγγελμα είναι ελκυστικό. Και λέω τα τελευταία χρονιά, εννοώντας(κυρίως)τα τρία τελευταία μετά την υπογραφή των <<θρυλικών>> μνημονίων, που λεηλάτησαν την καθημερινότητα του Ελληνικού λαου,το βίο τους,την αξιοπρέπεια τους.Προφανως το ναυτικό επάγγελμα να είναι  λύση για όλους αυτούς τους ανέργους νέους που η ανεργία τους φτάνει το 57%.

Αν πραγματικά θέλουμε Έλληνες στα Ελληνικά πλοία, τη στιγμή που παγκοσμίως η έλλειψη ικανών αξιωματικών αυξάνεται, τότε πρέπει να γίνουν οι ανάλογες επενδύσεις στο ανθρώπινο δυναμικό.

Βέβαια, μιλώντας για επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό,προκυπτει το ερώτημα: Τι γίνεται με το ΚΕΣΕΝ; Γιατί έχει απαξιωθεί τόσο πολύ αυτό το κέντρο,από το οποίο βγαίνουν ικανότατοι Έλληνες αξιωματικοί και πληρώματα.Ελληνες αξιωματικοί οι οποίοι διαχειρίζονται τον υπερσύγχρονο Ελληνόκτητο στόλο και έχοντας πάρει τόσα λίγα στο διάστημα φοίτησης, σε σχέση με αυτά που προσφέρουν στην Ελληνική ναυτιλία και στην Ελληνική οικονομία.Ωρομισθιοι ναυτοδασκαλοι καλούνται να καλύψουν τα τεράστια διδασκαλικά κενά και πάλι όμως δεν επαρκούν, με αποτέλεσμα να μη καλύπτονται οι ανάγκες των διαφόρων ειδικών σχολείων.

Εδώ οφείλουμε να πούμε πως από την προσφορά της Ένωσης εφοπλιστών έγινε αποκατάσταση ζημιών  και ανακαίνιση του κτιρίου, που εκκρεμούσαν για πολλά χρονιά και είχαν καταντήσει το χώρο να θυμίζει  τριτοκοσμική χώρα.  

Το σίγουρο είναι ένα, όσο δεν καλλιεργείται το φυτώριο και δεν υπάρχει όλη η ιεραρχική κλίμακα των αξιωματικών μέσα στα πλοία δεν υπάρχει μέλλον.

- Το ναυτικό επάγγελμα είναι μια διαχρονική παράδοση για τον Έλληνα.

Αυτή η παράδοση, που είναι κληρονομιά και υποχρέωση όλων μας, πρέπει να συνεχιστεί για το καλό και την προκοπή της χώρας μας. Άλλωστε, αν έχει μείνει κάτι για το οποίο εξακολουθούμε να είμαστε υπερήφανοι διεθνώς, αυτό είναι η Ελληνική ναυτιλία. Ο τελευταίος υγιής και ζωογόνος πυλώνας της Ελληνικής οικονομίας, η μοναδική βαριά βιομηχανία της χώρας μας.

Αυτό βέβαια ενοχλεί κάποιους. Δεν μας συγχωρούν πως μια τόσο μικρή χώρα, με τόσα προβλήματα είναι πρωτοπόρος σε ένα τόσο νευραλγικό και στρατηγικό τομέα, όπως είναι η ναυτιλία.

Σε αυτό το σημείο θα απευθυνθώ στους πολιτικούς μας, που είτε το θέλουμε είτε όχι, αυτοί διαχειρίζονται τις τύχες του λαού μας.

Πρέπει να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και  να θυμούνται ότι είναι Έλληνες και έχουν μεγάλη ιστορική ευθύνη. Δεν έχουν το δικαίωμα μετά από τόσων χιλιάδων χρόνων ναυτικής ιστορίας της χώρας να δεχθούν να αφανίσουν την Ελληνική  ναυτιλία και τους Έλληνες ναυτικούς, για ξενόφερτα συμφέροντα.

Ελληνική ναυτιλία χωρίς Ελληνικά πλοία και Έλληνες ναυτικούς δεν μπορεί να υπάρξει. Οι απώλειες για τη χώρα θα είναι τεράστιες.

Και θα συνεχιστεί η ναυτική μας παράδοση, μόνο με ένα τρόπο:

Να έρθουν οι νέοι στο ναυτικό επάγγελμα, να αγαπήσουν τη θάλασσα και να σταδιοδρομήσουν.

Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να συμβάλλουν όλοι οι εμπλεκόμενοι παράγοντες και φορείς. Η Πολιτεία, οι Πλοιοκτήτες, οι Ενώσεις.

Έχουμε και φέτος τη χαρά να έχουμε κοντά μας  αντιπροσωπεία από τις Ακαδημίες της χώρας μας και τους καλωσορίζουμε.

Αγαπητοί Σπουδαστές, Δόκιμοι Πλοίαρχοι,

Το επάγγελμα που επιλέξατε, είναι ένα επάγγελμα ιδιαίτερο και ξεχωριστό. Έχει μεγάλες απαιτήσεις και υποχρεώσεις. Στο δρόμο σας θα βρείτε περισσότερα αγκάθια και λιγότερα ροδοπέταλα.

Εδώ, η Πολιτεία καλείται να συμβάλλει με ρεαλισμό και αποφασιστικότητα. Να δώσει πραγματικά κίνητρα, προκειμένου ο νέος να πάρει την απόφαση για να γίνει μέλος της μεγάλης Ελληνικής Ναυτικής οικογένειας. Τα μέτρα αυτά, πρέπει να είναι γενναία, θαρραλέα και αποφασιστικά.

Να εκσυγχρονίσει τα Νομοθετικά πλαίσια του κώδικα Δημοσίου και Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου, τους Κανονισμούς Εσωτερικής Υπηρεσίας Πλοίων, τα κείμενα των Συλλογικών Συμβάσεων, με δίκαιο καταλογισμό ευθυνών. Και όχι  μόνιμα και αβασάνιστα, να επιρρίπτουν τα πάντα στις πλάτες του Πλοιάρχου .

Να φροντίσουμε να δώσουμε στο νεαρό δόκιμο τις σύγχρονες υλικοτεχνικές υποδομές και εξοπλισμό, που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των σημερινών υπερσύγχρονων πλοίων. Όπως επίσης και οι Ακαδημίες απαραιτήτως να διατηρήσουν το ναυτικό χαρακτήρα τους.

Συνάδελφε Πλοίαρχε πάσης τάξεως,

Θεωρούμε σαν ΠΕΠΕΝ, ότι είναι υποχρέωσή όλων μας η ανάγκη ενός διευρυμένου ρόλου. Τέτοιου, που οι αγώνες του να ξεπερνούν το στενό διεκδικητικό εισοδηματικό πλαίσιο.

Πιστεύουμε και υποστηρίζουμε, ότι ο διάλογος είναι το αναγκαίο εργαλείο. Όχι μόνο για να διαμορφώνονται συμφωνίες, αλλά και για να διαπιστώνονται διαφωνίες μέσα από τις οποίες θα βρίσκονται λύσεις.

Εξ άλλου, ο διάλογος και η συμμετοχή μας σ’ αυτόν, δεν μας αποκλείει από κάθε άλλη ενέργεια. Όπως άλλωστε έχει γίνει, αρκετές φορές, με κινητοποιήσεις όπου συμμετείχαμε για την διεκδίκηση δίκαιων αιτημάτων του κλάδου και των συναδέλφων γενικότερα.

·                             Είναι πάγια τα αιτήματά μας, για την απασχόληση, καταπολέμηση της ανεργίας και την βελτίωση των συνθηκών εργασίας, το εφ’άπαξ, το συνταξιοδοτικό και την μείωση της φορολογίας των εν ενεργεία συναδέλφων μας, όπως και των συνταξιούχων. Ας καταλάβουν επιτέλους την ιδιαιτερότητα του επαγγέλματος μας.

·                             Η ποιοτική εκπαίδευση στις ΑΕΝ όπως και του ΚΕΣΕΝ.

Η αναβάθμιση των ΑΕΝ και η ένταξή τους στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι αδιανόητο  να είναι επιπέδου ΤΕΙ, μόνο το καταληκτικό δίπλωμα και όχι και τα προηγούμενα, δηλαδη του Β’ και του Γ’!.

Αλλά, για ποιά αναβάθμιση ναυτικής εκπαίδευσης μιλάμε και  αγωνιζόμαστε, όταν οι ΑΕΝ και το ΚΕΣΕΝ υπολειτουργούν λόγω έλλειψης καθηγητών; Ειδικά ναυτοδασκάλων.Η λύση των ωρομίσθιων και ειδικά των συνταξιούχων δεν μπορεί να θεωρείται μόνιμη.

Εδώ πρέπει να πούμε πως εισακούστηκε από το ΥΝΑ το επί σειρά ετών αίτημα μας για πλήρωση των κενών θέσεων των Διευθυντών σπουδών στις ΑΕΝ Πλοιάρχων, που επιτέλους είναι Πλοίαρχοι.

Ένα θέμα το οποίο απασχολεί έντονα τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα, είναι η απαράδεκτη ποινικοποίηση του Ναυτικού Επαγγέλματος.

Η ποινικοποίηση ενεργειών, που έχει σαν αποτέλεσμα ν’ αντιμετωπίζονται οι ναυτικοί σαν κοινοί εγκληματίες, μόνο ζημιά προκαλεί. Αφού, καταρρακώνεται η κοινωνική προσωπικότητα του ατόμου και θίγονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των ναυτικών αφήνοντας απροστάτευτο το ναυτικό επάγγελμα.

Άλλο θέμα που απασχολεί Πλοιάρχους-πληρώματα (αλλά και την διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα) έντονα τα τελευταία χρόνια, είναι το φαινόμενο της πειρατείας στην περιοχή του Κόλπου του Άντεν, της Σομαλίας,(του Ινδικού ωκεανού γενικότερα) καθώς και στην Δυτική Αφρική.

Αν και ομολογουμένως υπάρχει μείωση συχνότητας περιστατικών, εμείς ζητάμε να είναι ουσιαστική και αποτελεσματική η παρουσία των συμμαχικών δυνάμεων. Έτσι, που να σταματήσουν να κινδυνεύουν τα διαπλέοντα πλοία και οι συνάδελφοι όλων των Εθνικοτήτων. Ας πράξουν  οι συμμαχικές δυνάμεις κάποια στιγμή το αυτονόητο, σταματώντας το πρόβλημα εν’ τη γενέσει του.

Η ύπαρξη ενόπλων πάνω στο πλοίο είναι εφήμερη λύση. Εμείς σε περίπτωση εμπλοκής και ατυχήματος δεν αποδεχόμαστε σε καμιά περίπτωση ευθύνη του Πλοιάρχου. Κατι τέτοιο δεν είναι στα καθήκοντα του και ούτε σχετική εκπαίδευση έχει, για να μπορεί να διαχειριστεί τέτοιες καταστάσεις.

Επιτέλους ας ασχοληθούν οι αρμόδιοι με ένα θέμα πολύ σοβαρο,αυτό των λιμανιών της χώρας.

Η παρούσα κατάσταση δεν τιμά κανένα και ιδιαιτέρως μια θαλασσινή, γεμάτη λιμάνια χώρα.

Αν κανείς ανατρέξει στις εκθέσεις της Ένωσης μας για τα λιμάνια θα διαπιστώσει ότι οι βελτιωτικές κινήσεις που έχουν γίνει είναι ελάχιστες.

Ας ακούσουν κάποτε οι αρμόδιοι τη φωνή και τις προτάσεις των κατεξοχήν χειριστών των λιμανιών, των Πλοιάρχων, οι οποίοι με τις γνώσεις, την πείρα και τη ναυτοσύνη τους, διαχειρίζονται καταστάσεις τρομερά δύσκολες προκειμένου να  φέρουν σε πέρας το έργο τους, με τη <<Δαμόκλειο σπάθη>> να αιωρείται πάνω απ’ τα κεφάλια τους.

Συνάδελφοι, θέλω να σας διαβεβαιώσω, ότι, πάντα θα προσπαθούμε για το καλύτερο με τη δική σας συμμετοχή και βοήθεια, την οποία θεωρώ δεδομένη.

Έτσι ώστε, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, να έχουμε τον κλάδο και την Ένωσή μας στη θέση που της αξίζει, τόσο στη ναυτιλία μας όσο και στη χώρα μας.

Δεν μπορεί κάποιοι να θυμούνται την Ένωση μόνο όταν χρειάζονται τη βοήθεια της. Η δύναμη της Ένωσης είναι τα <<ενεργά>> μελή της.

Αν εσείς δεν συμμετέχετε στα κοινα, αν δεν είσαστε κοντά μας,να μας στηριζετε,να μας συμβουλεύετε να συναποφασίζουμε για τις κινήσεις μας,τοτε ενδεχομένως δεν θα μπορέσουμε να έχουμε τα αναμενόμενα αποτελέσματα για το κοινό καλό του κλάδου και της ναυτιλίας μας”.

Foto:Γιωργος Χριστάκης & Αλέκος Τσαμπάς