Η Ιαπωνική οικονομία είναι αδύνατον να αποφύγει την ύφεση

Η Ιαπωνική οικονομία είναι αδύνατον να αποφύγει την ύφεση

4
Η Ιαπωνική οικονομία είναι αδύνατον να αποφύγει την ύφεση

Του Γ. Γρηγοριάδη, Finance & Research George Moundreas Com. S.A.

Το βήμα σημειωτόν της ναυλαγοράς γύρω στις 1.300 μονάδες BDI, που όπως αναφέρθηκε στην περασμένη ανασκόπηση, είναι ένδειξη τόσο των κάτω ορίων όσο και του εύρους διακύμανσης εφέτος, σχετίζεται άμεσα με την επιβεβαίωση από νεότερα στοιχεία της συνεχιζόμενης βραδύτητας έως στασιμότητας στην ανάκαμψη των ανεπτυγμένων οικονομιών, με νέα τροχοπέδη την Ιαπωνική ύφεση λόγω των φυσικών καταστροφών.

Κατά το προηγούμενο επταήμερο έγινε σαφές για τις ΗΠΑ, ότι την πραγματική εικόνα της οικονομίας δεν την δίνουν ούτε η εντυπωσιακή κερδοφορία α΄ τριμήνου πολλών εισηγμένων εταιρειών που οφείλεται στις περικοπές προσωπικού και στην αύξηση εξαγωγών προς αναπτυσσόμενες, ιδίως μετά την παύση της Ιαπωνίας, ούτε η αύξηση στις ενάρξεις κατασκευής νέων κατοικιών Μαρτίου που όμως βρίσκονται -22% από πέρυσι, ούτε άλλοι αυξομειούμενοι  περιστασιακά δείκτες μεταποίησης, υπηρεσιών ή κατανάλωσης, ούτε οι διάφορες δηλώσεις δημιουργίας κλίματος.

Η πραγματικότητα δίνεται από τους μειωμένους τζίρους, τη σχεδόν άκαμπτη ανεργία του 9%, τη συνεχιζόμενη ακόμα πτώση των τιμών των ακινήτων 3,5 χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης, την αύξηση των αποθεμάτων αργού, την αυξημένη αγορά κρατικών τίτλων από τις τράπεζες, την αυξανόμενη τάση των Private Equity Managers για projects στις αναδυόμενες ελλείψει άλλων εναλλακτικών και τη σχεδόν εκτός ελέγχου αύξηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Γι’ αυτό και η άνθιση του χρηματιστηρίου δεν σημαίνει πολλά ούτε για τον Bernanke που κράτησε τα επιτόκια σχεδόν μηδενικά και το τύπωμα χρήματος άθικτο μέχρι τον Ιούνιο ως μέσα οικονομικής αναθέρμανσης, ούτε για τους Obama και Geithner που αποκάλεσαν τα δημόσια οικονομικά των ΗΠΑ μη βιώσιμα, ούτε για την Standard & Poor’s που υποβάθμισε τις προοπτικές πιστοληπτικής αξιολόγησης. Ως φυσική συνέχεια και επιστέγασμα των ανωτέρω, ήλθε η ανακοίνωση κάθετης επιβράδυνσης της Αμερικανικής ανάπτυξης α’ τριμήνου σε ρυθμό 1,8%% έναντι 3,1% του δ΄ τριμήνου 2010.

Σε μεγάλο βαθμό η άνθιση των Ευρωπαϊκών χρηματιστηρίων είναι για τους ίδιους λόγους με την Αμερική η παραπλανητική ωραιοποίηση μίας άλλης πραγματικότητας, η οποία μάλιστα επιβαρύνεται με την τροχοπέδη των χαοτικών Ευρωπαϊκών διαδρομών ποικίλλων εθνικο-πολιτικο-οικονομικών επιρροών.

Έτσι, παρά τη σταθερότερη ανοδική πορεία της μεταποίησης χάρη κυρίως στην Γερμανία και παρά  το χαμηλότερο συνολικά δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης στο 80% του ΑΕΠ έναντι 100 % των ΗΠΑ, ο συνολικός ρυθμός ανάπτυξης θα είναι πιθανότατα χαμηλότερος και από τον παραπάνω μειωμένο Αμερικανικό ρυθμό. Η επιβράδυνση της κατανάλωσης Μαρτίου σε Γερμανία και Γαλλία με αμείωτη την ανεργία της Ευρωζώνης στο 9,9%, η πτώση των δεικτών επενδυτικής και καταναλωτικής εμπιστοσύνης Απριλίου και η πτώση του Δολαρίου που θα πλήξει τις εξαγωγές, προδιαγράφουν την επιβράδυνση, ακόμα και χωρίς έκρηξη στο πρόβλημα χρέους του Νότου.

Η Ιαπωνική κυβέρνηση υπολόγιζε το κόστος των καταστροφών στο 5% του ΑΕΠ και τώρα δηλώνει ότι είναι μεγαλύτερο από τους αρχικούς υπολογισμούς. Αυτό συνδυάζεται με την επιδείνωση επιμέρους στοιχείων όπως των εξαγωγών που μειώθηκαν το Μάρτιο  2,2% αλλά υπολογίζεται ότι η μείωση έφθασε σε διψήφιο ποσοστό τον Απρίλιο, ενώ η πτώση της βιομηχανικής παραγωγής έχει φθάσει το 15%

Παρόμοια αρνητική πορεία αναμένεται και στην ιδιωτική κατανάλωση.

Από την άλλη πλευρά, η Ιαπωνική κυβέρνηση δεν έχει την άνεση να λάβει εκτεταμένα μέτρα τόνωσης της ανάκαμψης, λόγω του υπέρογκου ήδη δημόσιου χρέους που ξεπερνά το 200% του ΑΕΠ, και το οποίο αντανακλάται ήδη στην υποβάθμιση των προοπτικών πιστοληπτικής αξιολόγησης από τη Standard & Poor’s. Γι’ αυτούς τους λόγους γίνεται αντιληπτό ότι είναι αδύνατον να αποφύγει η Ιαπωνική οικονομία την ύφεση τουλάχιστον για ένα εξάμηνο και πιθανότατα για 12 μήνες.

Απέναντι στα παραπάνω, οι νέες ανησυχίες των “συνήθων υπόπτων” για την Κινεζική οικονομία είναι πάλι υπερβολικές, παρά την ένταση πράγματι των ανισορροπιών εκτός και εντός Κίνας.

Τα μεγάλα περιθώρια ελιγμών που έχουν οι Αρχές δεν δικαιολογούν ανησυχίες, παρά τους ελλιπείς μηχανισμούς ελεύθερης διαμόρφωσης των οικονομικών συσχετισμών. Τα μέτρα αποθέρμανσης της αγοράς ακινήτων απέφεραν μία συνεχή επιβράδυνση τιμών μέχρι και τον Απρίλιο στις περιοχές Πεκίνου, Σαγκάης και άλλων, η δε ανατίμηση του Γουάν κατά 1,5% το α΄ τρίμηνο με εκδηλωμένη πρόθεση να φθάσει 7% μέχρι τέλους 2011 που αποτελεί μέρος των δυνατοτήτων ανατίμησης, δίνει μεγάλη δυνατότητα συγκράτησης του πληθωρισμού στο 5%.

Έτσι, χωρίς απρόβλεπτες γεωπολιτικές εξελίξεις, ο ρυθμός ανάπτυξης δεν θα επιβραδυνθεί κάτω του 9,5%, ούτε οι μισθοί που αυξήθηκαν το 2010 κατά 14% θα σταματήσουν να απογειώνουν την εγχώρια ζήτηση, ούτε θα πάψουν να αυξάνονται ανάλογα τα φορτία που δίνουν βαθιές ανάσες στη ναυλαγορά, μέχρι τη συνολική ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας και την απορρόφηση του πλεονάζοντος τονάζ.

Οι συναλλαγές του εορταστικού δεκαπενθημέρου επιβεβαίωσαν μια τάση σταθεροποίησης των τιμών των Supras/Handymax που άρχισε το Μάρτιο και τα χαλαρότερα επίπεδα των Panamax και των μεγάλων δεξαμενόπλοιων.

Αντικρουόμενες ανακοινώσεις αμφίβολης ακρίβειας δημιουργούν σύγχυση για την πώληση του «NEW CHAMPION» 70.296 DWT (1996 Sanoyas) αναφέροντας τιμές $ 19,2 εκ και $ 16,25 εκ με όλα due, αλλά στη συνέχεια ήλθε η πώληση του «LOWLANDS SUMIDA» 72.493 DWT (1998 Imabari) σε ‘Έλληνες προς $20,8 εκ. να επιβεβαιώσει τα χαμηλά μεν επίπεδα των last done αλλά όχι και … κατάρρευση!!

Οι ανθεκτικότερες έως σκληρότερες τιμές των Handymax / Supras αντανακλώνται σε όλες τις συναλλαγές. Αρχικά σημειώνεται η δεύτερη συναλλαγή της νέας κατηγορίας, των λεγόμενων Ultramax, που πριν καλά –καλά εμφανισθούν στην αγορά φαίνεται να έλκουν το ενδιαφέρον.

3 Χ Dayang Resales 63.000 DWT (2012) 4X35 Cr. φέρονται ότι αγοράσθηκαν από τη Γαλλική Setaf-Sagef προς $35 εκ. το καθένα. Στην προηγούμενη πρώτη ιστορική συναλλαγή της κατηγορίας προ μηνός, μεταπωλήθηκε το … ευγενούς καταγωγής με αμεσότερη παράδοση Imabari Hull 718  61,000 DWT (3Q 2011) προς $36 εκ.

Αλλά σε σχετικά σκληρές τιμές έγιναν και οι πωλήσεις του «PARADISE ISLAND» 46.513 DWT (2001 Oshima) προς $ 21,7 εκ. και των οκτάμπαρων «SANKO SPRING» και «SANKO STREAM» 50.665 DWT (1998 Namura) προς $19,8 εκ το καθένα. Είχε προηγηθεί η πώληση του «MANDARIN SUN» 49.400 DWT (2004 Nantong) προς $ 23,5 εκ.

Στα Handies αναφέρεται η πώληση του «GOOD SAILING» 18.976 DWT (2004 Yamanishi) προς $ 13,5 εκ.

Το double/double Aframax «DIAMOND QUEEN» 107.261 DWT (1998 Koyo) πουλήθηκε προς $ 18,75 εκ., σε σύγκριση με την προ 2 εβδομάδων πώληση του κατά 1 χρόνο νεότερου αδελφού «RAINBOW RIVER» 107.160 DWT (1999 Koyo) προς $ 24 εκ.

Η πώληση του «BLUE\ SAPPHIRE» 105.500 DWT (2009 Namura) προς $ 44,5 εκ. παραπέμπει για σύγκριση στην πώληση Ιανουαρίου του παλαιότερου «PACIFIC SPIRIT» 113.010 DWT (10/2008 New Times) προς $ 55 εκ.

Τα products «BLUE DIAMOND» και «BLUE CORAL» 51.309 DWT (2008 STX) που είχαν ανακοινωθεί προ 5 εβδομάδων ως πωληθέντα στη Sovcomflot προς $ 67,25 εκ. αλλά η συναλλαγή ακυρώθηκε, πουλήθηκαν σε πλειστηριασμό σε συμφέροντα Σιγκαπούρης προς $ 66 εκ. en bloc.

Στα χημικά δεξαμενόπλοια, αναφέρεται η πώληση του S Steel «GOLDEN VENUS» 19.887 DWT (2004 Usuki) προς $ 25 εκ., σε σύγκριση με την προ 2 εβδομάδων πώληση του μεγαλύτερου και νεότερου S Steel «GOLDEN DOMINIQUE» 23.322 DWT (2006 Kurinura) προς $ 23 εκ.

Σε αναλογία βρίσκεται και η πώληση του μικρού S Steel «QUEENIE» 8.831 DWT (2003 Murakami) προς $ 11 εκ.

ΔΙΑΛΥΣΕΙΣ

Παρά τις αργίες του περασμένου 15θημέρου, ο όγκος των πωλήσεων για διάλυση ήταν αρκετά ικανοποιητικός ιδίως στα Bulkers που έφθασε τις 934.000 DWT. Καταγράφηκαν επίσης πωλήσεις δεξαμενόπλοιων 396.000 DWT και πλοίων γενικού φορτίου 130.000 DWT.

Με την παρουσία και του Bangladesh στην αγορά και με έξαρση της Ινδικής ζήτησης, οι τιμές του ξηρού τονάζ ξεπέρασαν τα $500/ldt.

H διαφαινόμενη όμως αιφνιδίως νέα δικαστική εμπλοκή στις άδειες λειτουργίας των διαλυτηρίων του Bangladesh μπορεί να βγάλει πάλι από την αγορά τη σημαντική βιομηχανία διαλύσεων της χώρας αυτής και να θέσει σε αμφιβολία τη διατήρηση αυτού του επιπέδου τιμών.