Θαλάσσιος και Αλιευτικός Τουρισμός

Θαλάσσιος και Αλιευτικός Τουρισμός

22
Θαλάσσιος και Αλιευτικός Τουρισμός

Δημοσιεύουμε το σχέδιο νόμου «Θαλάσσιος και Αλιευτικός Τουρισμός και Λοιπές Διατάξεις» όπως εγκρίθηκε από το υπουργικό συμβούλιο.

α. Το ισχύον νομικό πλαίσιο – Ιστορική εξέλιξη

Το νομικό πλαίσιο που διέπει τον ελληνικό θαλάσσιο τουρισμό αποτελείται από πλήθος νομοθετικών και παράγωγων κανονιστικών διατάξεων, με κυριότερες τους Ν. 438/1976, το ΠΔ 122/1995, Ν. 2743/1999, Ν.3182/2003, Ν.3790/2009, Ν. 3872/2010.

Ο Ν. 438/1976 (ΦΕΚ Α` 256/1976) «Περί Τουριστικών πλοίων και πλοιαρίων και ναυταθλητικών σκαφών και ρυθμίσεως δασμολογικών και φορολογικών θεμάτων επί πλοίων ως  και επί πλοιαρίων αναψυχής», προπάτορας  του Ν. 2743/1999, αν και έχει καταργηθεί από τον νεότερο νόμο, παραμένουν μέχρι σήμερα σε ισχύ οι διατάξεις του περί δασμολογικών και φορολογικών θεμάτων που αφορούν τα πλοία αναψυχής (άρθρα 8, 10,11,16 και 17).

Ο Ν. 2743/1999 (ΦΕΚ Α` 211/13.10.1999) « Πλοία αναψυχής και άλλες διατάξεις», αποτελεί το βασικό νομοθέτημα που ρυθμίζει το καθεστώς λειτουργίας των επαγγελματικών και ιδιωτικών πλοίων αναψυχής στην ελληνική επικράτεια, δίνει ορισμούς (άρθρο 1 του νόμου), ρυθμίζει το καθεστώς αδειοδότησης των επαγγελματικών πλοίων αναψυχής (άρθρα 2 και 3), του ναυλοσυμφώνου, και το καθεστώς των ιδιωτικών πλοίων αναψυχής (άρθρο 9).

Ακολούθως ο Ν. 3182/2003 (ΦΕΚ Α `220 12.9.2003) «Ναυτιλιακή Εταιρεία Πλοίων Αναψυχής και άλλες διατάξεις», ρυθμίζει τη λειτουργία των εταιρειών που έχουν ως αποκλειστικό σκοπό την κτήση κυριότητας, εκμετάλλευση ή διαχείριση επαγγελματικών πλοίων αναψυχής με ελληνική σημαία, δηλαδή των Ν.Ε.Π. Α. ως sui generis εταιρικό τύπο , με ειδικούς κανόνες ίδρυσης και λειτουργίας, φορολογικού καθεστώτος, λύσης και εκκαθάρισης.

Ομοίως, ο Ν. 3790/2009 (ΦΕΚ Α 143/7.8.2009) «Εταιρεία ιδιωτικών πλοίων αναψυχής, επιβολή ειδικού φόρου και έκτακτης εισφοράς στα πλοία αναψυχής, ρύθμιση φορολογικών θεμάτων, θεμάτων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και λοιπές διατάξεις», με το πρώτο άρθρο του θεσπίζει ειδικό εταιρικό τύπο, για την κυριότητα ιδιωτικών πλοίων αναψυχής με ελληνική σημαία, στο άρθρο 2 του καθιερώνει ειδικό φόρο για τα πλοία αναψυχής και στο άρθρο 3 ρύθμιζε το ζήτημα της επιβολής έκτακτης εισφοράς που επιβλήθηκε στους πλοιοκτήτες σκαφών αναψυχής.

Τα ημερόπλοια,  που αποτελούν μία διακριτή κατηγορία  που αφορά την παράκτια τουριστική ναυτιλία, για λόγους συστημικούς εντάσσεται στο ίδιο θεσμικό πλαίσιο του θαλασσίου τουρισμού , και ρυθμίζεται από τις διατάξεις του παρόντος.

Από τη σύντομη αναφορά στους βασικούς νόμους που διέπουν το θαλάσσιο τουρισμό στην Ελλάδα, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η πληθώρα διατάξεων που καλύπτουν μία σχεδόν τριακονταετία (1976-2009), δεν διευκολύνει τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της δραστηριότητας αυτής στις ελληνικές θάλασσες, αντίθετα, η μη σύνδεση (πραγματική και ουσιαστική) των ρυθμίσεων,  καθιστά τη νομοθεσία στον τομέα  αλληλεπικαλυπτόμενη, γραφειοκρατική με αρκετές δυσκολίες κατά την εφαρμογή της.

β. Η γενική κατεύθυνση και οι βασικοί άξονες του νέου σχ. Νόμου

Η πολλαπλότητα των διατάξεων, σε συνδυασμό με τις δυσλειτουργίες που αυτή δημιουργούσε σε συνδυασμό με την επιδίωξη ανάπτυξης συνολικά του θαλάσσιου Τουρισμού, οδήγησε στη λήψη αποφάσεων για ανανέωση και αναμόρφωση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου.

Η πρωτοβουλία αυτή εκκίνησε με  την ψήφιση του Ν. 3872/2010   (ΦΕΚ Α΄ 148/03.09.2010) «Εκτέλεση περιηγητικών πλόων από πλοία με σημαία τρίτων χωρών με αφετηρία ελληνικό λιμένα και άλλες διατάξεις», γνωστού και ως νόμου «Κατάργησης της Άρσης του Καμποτάζ», που αναγνώρισε υπό προϋποθέσεις το δικαίωμα εκτέλεσης περιηγητικών ταξιδίων και σε πλοία με σημαίες τρίτων κρατών .

Στα πλαίσια της συνολικής προσπάθειας για αναμόρφωση και ανάπτυξη του ελληνικού θαλασσίου τουρισμού, εγγράφεται και η βούληση για τροποποίηση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου, που είναι πλήρως συμβατή με τους άξονες πολιτικής στον τομέα αυτό, όπως αυτοί προσδιορίζονται κατωτέρω:

Πολιτική της Κυβέρνησης και του ΥΘΥΝΑΛ είναι η ενίσχυση και ανάπτυξη του θαλάσσιου Τουρισμού και όσων ασχολούνται με την δραστηριότητα αυτή επαγγελματικά και ως βασική τους απασχόληση.

Η προσπάθεια αυτή της Κυβέρνησης εμποδίζεται από το γεγονός ότι στον κλάδο έχουν παρεισφρήσει εικονικά απασχολούμενοι με τον θαλάσσιο Τουρισμό, ιδιοκτήτες σκαφών, με αποκλειστικό σκοπό να ωφελούνται παράνομα από τα ισχύοντα για τον κλάδο οικονομικά κίνητρα και ιδιαίτερα την μη πληρωμή Φ.Π.Α. και την απαλλαγή φόρου εισοδήματος.

Γι’ αυτό στο προτεινόμενο σχ. Νόμου προβλέπονται διατάξεις με τις οποίες επιχειρείται η αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού προβλήματος και η εκκαθάριση του μητρώου από εικονικώς επαγγελομένους την εκμετάλλευση τουριστικών πλοίων αναψυχής.

Οι επαγγελματικές ενώσεις θα πρέπει να συμβάλλουν και αυτές ενεργά στην εκκαθάριση του μητρώου επαγγελματικών σκαφών και στην έξοδο από τούτο όσων εισήλθαν με αποκλειστικό σκοπό την φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή.

Στα πλαίσια της στοχοθεσίας αυτής, το Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων Ναυτιλίας και Αλιείας, συγκρότησε άτυπη ομάδα εργασίας, Επιτροπή, με αντικείμενο τον εντοπισμό και τη διερεύνηση των θεμάτων του κλάδου του  γιώτινγκ (ιδιωτικού και επαγγελματικού) και των ημεροπλοίων, για τη διεξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων και τελικά προτάσεων τροποποίησης η του ισχύοντος νομικού πλαισίου.

Κατά τις διαβουλεύσεις της Επιτροπής αυτής, στην οποία συμμετείχαν όλοι οι αρμόδιοι φορείς (εκπρόσωποι των επαγγελματικών οργανώσεων, φορείς του ΥΘΥΝΑΛ) διαπιστώθηκε σύμπτωση των βουλήσεων και ανάγκη διαρρύθμισης των εξής θεμάτων:

(α) τα συναρμόδια Υπουργεία εξέφρασαν τη βούληση να  νομοθετηθεί αντίστοιχη με την φορολογική περαίωση διαδικασία, ώστε και με βάση τους διενεργούμενους από το Υπουργείο Οικονομικών ελέγχους να δοθεί δυνατότητα να αποχαρακτηρισθούν από επαγγελματικά, σκάφη τα οποία δεν είναι πραγματικά επαγγελματικά, ώστε να εκκαθαρισθεί καταρχήν το μητρώο επαγγελματικών σκαφών.  Οι σχετικές ρυθμίσεις θα καταγραφούν στο κεφάλαιο περί ιδιωτικών σκαφών αναψυχής.

(β) Από νομοτεχνική άποψη η πρόθεση που αποτυπώθηκε ήταν να διαχωρισθούν οι μεταβατικές διατάξεις από το νέο θεσμικό πλαίσιο, ώστε να υπάρχει εφεξής ξεκάθαρο και ασφαλές νέο θεσμικό πλαίσιο, που θα συμβάλλει στην ανάπτυξη του κλάδου.

(γ) Τα θέματα που στη συνέχεια τέθηκαν προς διερεύνηση και τοποθέτηση από τα μέλη της Επιτροπής, αφορούν καταρχήν τα σκάφη μέχρι 20 μέτρων χωρίς πλήρωμα, χωρίς να αποκλείεται ορισμένες ρυθμίσεις να έχουν εφαρμογή και στις άλλες κατηγορίες, κάτι που εν συνεχεία θα διευκρινίζεται ρητά.

(δ)επαγγελματικά πλοία αναψυχής χωρίς πλήρωμα δεν θα επιβιβάζουν για ημερήσιο πλου, περισσότερους από δώδεκα επιβάτες και θα τροποποιηθούν οι σχετικές διατάξεις.

 (ε)Θα γίνει περαιτέρω πρόταση για την επέκταση της ακτίνας πλου στα 45 ναυτικά μίλια από 30 ναυτικά μίλια που είναι σήμερα

(στ)Δεν θα υπάρξουν αλλαγές, στο υφιστάμενο φορολογικό καθεστώς των ημερόπλοιων.

 (δ) Τέλος, συμφωνήθηκε ότι για την συζήτηση των θεμάτων θα ακολουθηθεί η σειρά των κεφαλαίων του ν. 2743/1999 συμπληρουμένη και με τα θέματα της νεότερης νομοθεσίας και του παραγώγου δικαίου που έχει εκδοθεί, ώστε να υπάρξει επανεξέταση του συνολικού θεσμικού πλαισίου.

γ. Το προτεινόμενο σχ. Νόμου και βασικές ρυθμίσεις νομοθετικού πλαισίου

Από νομοτεχνικής απόψεως, προτείνεται νέος νόμος, στον οποίο ενσωματώνονται τροποποιούμενες, όπου απαιτείται, οι διατάξεις του 2743/1999 και 3790/2009, ως και οι παραμένουσες σε ισχύ διατάξεις του ν. 438/1976.

Προς την κατεύθυνση αυτή:

καταργείται ο Ν. 3790/2009 (αρθ. 1-4), ως προς την επιβολή έκτακτης εισφοράς, ενώ διατηρούνται με αλλαγές οι διατάξεις του περί Ε.Ι.Π.Α. και επιβολής ειδικού φόρου, και μεταφέρονται ως αυτοτελή άρθρα στον Νέο Κωδικοποιημένο Ν. 2743/1999

καταργούνται οι σε ισχύ διατάξεις του Ν. 438/1976, και το σύνολο των φορολογικών και δασμολογικών ρυθμίσεων που αφορούν τα επαγγελματικά και ιδιωτικά πλοία αναψυχής, ενσωματώνεται ως αυτοτελές κεφάλαιο στον νέο Κωδικοποιημένο νόμο.

διατηρείται σε ισχύ ο Ν. 3182/2003, που ρυθμίζει το καθεστώς λειτουργίας των Ν.Ε.Π.Α., με αλλαγές και τροποποιήσεις στο πλαίσιο της απλούστευσης των διαδικασιών και την ενίσχυση του ελληνικού  θαλάσσιου τουρισμού.

γ. Αλιευτικός Τουρισμός: O Αλιευτικός Τουρισμός είναι μία εναλλακτική μορφή τουρισμού που περιλαμβάνει δράσεις ψυχαγωγίας, ενημέρωσης, αναψυχής, ανάδειξης του τρόπου ζωής των αλιευτικών κοινοτήτων, ανάδειξης του αλιευτικού πλούτου και της βιοποικιλότητας των υδάτινων οικοσυστημάτων ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μια πρόσθετη πηγή απόκτησης εισοδήματος από τους επαγγελματίες αλιείς.

Η διατήρηση των παράκτιων στόλων μικρής κλίμακας, πέρα από την συμβολή τους στον τομέα, έχει ιδιαίτερη σημασία για τη συνεκτικότητα των παράκτιων και νησιωτικών περιοχών. Η έλλειψη ικανών αλιευτικών πόρων, ώστε να εξασφαλίζεται βιώσιμη ανάπτυξη στο τμήμα αυτό του στόλου, μπορεί να δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα λόγω της σημασίας των μικρών αυτών επιχειρήσεων για τη διατήρηση της κοινωνικής δομής και της πολιτιστικής ταυτότητας των παράκτιων κοινοτήτων.

Η έλλειψη σχετικού θεσμικού πλαισίου καθιστά επιτακτική την ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης της δραστηριότητας ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους απασχολούμενους του τομέα να αναπτύσσουν παράλληλα με την αλιευτική ή υδατοκαλλιεργητική τους δραστηριότητα και δραστηριότητες καθαρά αλιευτικού τουρισμού που θα συνεισφέρει στο εισόδημά τους.

Η δραστηριότητα έχει ήδη αναπτυχθεί σε άλλες χώρες της Μεσογείου με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Παράλληλα σημειώνεται ότι ο τομέας εναλλακτικού τουρισμού αναπτύσσεται ανταποκρινόμενος στην αυξανόμενη ζήτηση των ενδιαφερόμενων.

Τα κεφάλαια του νέου νόμου, θα έχουν ως εξής:

Κεφάλαιο Α’: ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1 Ορισμοί

Παράθεση ορισμών που χρησιμοποιούνται στο νέο νόμο, σύμφωνα με την σκοπούμενη έννοια

Κεφάλαιο Β’: Επαγγελματικά Πλοία Αναψυχής 

Άρθρο 2  Άδεια επαγγελματικών πλοίων αναψυχής 

Διαδικασία και προϋποθέσεις έκδοσης άδειας και σχετικά απαιτούμενα έγγραφα. Διαδικασία παύσης και ανανέωσης αδειών επαγγελματικών πλοίων αναψυχής

Άρθρο 3 Ναύλωση 

Δικαιούχοι εκναύλωσης πλοίων αναψυχής . Προϋποθέσεις και διαδικασία ανανέωσης άδειας. Εξαιρέσεις από τον τρόπο προσμέτρησης των ημερών ναύλωσης.

Άρθρο 4 Ν. Ναυλοσύμφωνο 

Διαδικασία έκδοσης ναυλοσυμφώνου και εξουσιοδοτικές διατάξεις για τον τύπο και περιεχόμενο του εγγράφου. Θέματα ορισμού λιμένα αφετηρίας σχετικά με την έκδοση των εγγράφων του άρθρου.

Άρθρο 5 Οργανική σύνθεση – Κυβερνήτης 

Σύνθεση και προσόντα προσωπικού και πληρώματος των επαγγελματικών πλοίων αναψυχής. Εξουσιοδοτικές διατάξεις για τον καθορισμό των προσόντων.

Άρθρο 6  Μητρώο και Αρχείο επαγγελματικών πλοίων αναψυχής  (θα ενσωματωθούν οι διατάξεις των άρθρων 30,31,33,34,35 τροποποιημένες του Ν. 3182/2003 που αφορούν στο μητρώο ΝΕΠΑ και θα συμπεριληφθεί και ρύθμιση για το μητρώο των ΕΙΠΑ, προκειμένου να δημιουργηθεί ενιαίο μητρώο που θα διατηρεί το ΥΘΥΝΑΛ)

Περιεχόμενα Φακέλου και εξουσιοδοτική διάταξη για λεπτομέρειες άρθρου.

Άρθρο 7  Παράβολα 

Καθορισμός ύψους παραβόλου.

Άρθρο 8  Ειδικές ρυθμίσεις 

Ασφάλιση πλοίων αναψυχής και εξαιρέσεις. Χρηματοδοτική μίσθωση και άδεια , σχετική εξουσιοδοτική διάταξη. Τέλη Διώρυγας Κορίνθου. Θεώρηση ναυτιλιακών εγγράφων ανά λιμένα (απαλλαγή

Άρθρο 9 Ημερόπλοια 

Καθορισμός προϋποθέσεων για ένταξη στην κατηγορία ημερόπλοιο και διαδικασία έκδοσης άδειας. Εξουσιοδοτική διάταξη για τις απαιτούμενες βεβαιώσεις.

Κεφάλαιο Γ’

Άρθρο 10 Ιδιωτικά Πλοία Αναψυχής 

Διαφοροποίηση από επαγγελματικά . Προϋποθέσεις απόπλου πλοίων ανά κατηγορία. Εξουσιοδοτική διάταξη για έκδοση Δελτίου κίνησης. Προϋποθέσεις πλου πλοίων με ξένη σημαία . Διαδικασία  απόπλου για όλα τα ιδιωτικά πλοία αναψυχής με ΔΕΚΠΑ ή transit log .

Άρθρο 11 Ιδιωτικά πλοία αναψυχής με ξένη σημαία

Απαγορευτικές διατάξεις για πλοία ναψυχής.

Άρθρο 12 Ναυταθλητικά σκάφη

Ορισμός κα ειδικές διατάξεις για τα σκάφη της κατηγορίας, ατέλειες και προϋποθέσεις χαρακτηρισμού σκαφών κατηγορίας.

Άρθρο 13 Πλήρωμα Ιδιωτικών Πλοίων Αναψυχής

Διευκρινήσεις περί πληρώματος ιδιωτικών πλοίων αναψυχής.

Άρθρο 14 Εταιρείες Ιδιωτικών Πλοίων Αναψυχής (ΕΙΠΑ)

Ορισμός ΕΙΠΑ, χαρακτήρας-σκοπός, καταστατικό, επωνυμία, ελάχιστο κεφάλαιο, άσκηση διοίκησης κ.α. ΦΠΑ και αγορά σκάφους.

Άρθρο 15 Μητρώο ΕΙΠΑ

Περιεχόμενο Μητρώο και τρόπος καταχώρησης

Κεφάλαιο  Δ’

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ – ΕΙΔΙΚΟΣ ΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΣΚΑΦΟΥΣ

Άρθρο 16 Ειδική Ρύθμιση για την καταβολή φορολογικών επιβαρύνσεων λόγω παύσης ισχύος της άδειας επαγγελματικού σκάφους

Άρθρο 17 Φόροι που οφείλονται λόγω παύσης ισχύος της άδειας επαγγελματικού πλοίου αναψυχής

Άρθρο 18 Φορολογικές και Δασμολογικές Απαλλαγές για τα πλοία

Κεφάλαιο Ε’

Άρθρο 19  Κυρώσεις

Καθορισμός κυρώσεων για την παράβαση των άρθρων του νόμου, τρόπος επιβολής και είσπραξης. Εξουσιοδοτική για αλλαγή ορίων προστίμων άρθρου.

Κεφάλαιο ΣΤ’

Άρθρο 20 Αλιευτικός Τουρισμός

O Αλιευτικός Τουρισμός είναι μία εναλλακτική μορφή τουρισμού που περιλαμβάνει δράσεις ψυχαγωγίας, ενημέρωσης, αναψυχής, ανάδειξης του τρόπου ζωής των αλιευτικών κοινοτήτων, ανάδειξης του αλιευτικού πλούτου και της βιοποικιλότητας των υδάτινων οικοσυστημάτων ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μια πρόσθετη πηγή απόκτησης εισοδήματος από τους επαγγελματίες αλιείς.

Η διατήρηση των παράκτιων στόλων μικρής κλίμακας, πέρα από την συμβολή τους στον τομέα, έχει ιδιαίτερη σημασία για τη συνεκτικότητα των παράκτιων και νησιωτικών περιοχών. Η έλλειψη ικανών αλιευτικών πόρων, ώστε να εξασφαλίζεται βιώσιμη ανάπτυξη στο τμήμα αυτό του στόλου, μπορεί να δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα λόγω της σημασίας των μικρών αυτών επιχειρήσεων για τη διατήρηση της κοινωνικής δομής και της πολιτιστικής ταυτότητας των παράκτιων κοινοτήτων.

Η έλλειψη σχετικού θεσμικού πλαισίου καθιστά επιτακτική την ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης της δραστηριότητας ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους απασχολούμενους του τομέα να αναπτύσσουν παράλληλα με την αλιευτική ή υδατοκαλλιεργητική τους δραστηριότητα και δραστηριότητες καθαρά αλιευτικού τουρισμού που θα συνεισφέρει στο εισόδημά τους.

Η δραστηριότητα έχει ήδη αναπτυχθεί σε άλλες χώρες της Μεσογείου με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Παράλληλα σημειώνεται ότι ο τομέας εναλλακτικού τουρισμού αναπτύσσεται ανταποκρινόμενος στην αυξανόμενη ζήτηση των ενδιαφερόμενων.

Κεφάλαιο Ζ 

Άρθρο 21 – Κατάργηση της Α.Ε. με την επωνυμία «ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ Α.Ε.». Η κατάργηση της «ΠΟΣΕΙΩΝ Α.Ε.» αποτελεί συνέχεια της διαδικασίας κατάργησης και συγχώνευσης φορέων, οργανισμών και υπηρεσιών του δημοσίου τομέα, με στόχο την περιστολή της δημόσιας δαπάνης.

Άρθρο 22 – Έξοδα υπεράσπισης και πολιτικής αγωγής προσωπικού Υ.Θ.Υ.Ν.ΑΛ.:   Με το άρθρο 1 (παράγ. 1 και 2 ) του Π.Δ. 281/93 (ΦΕΚ 122 Α΄) καθορίστηκε όπως τα έξοδα των αστυνομικών και πυροσβεστικών υπαλλήλων τα οποία υποβάλλονται προς υπεράσπισή τους στο στάδιο της προδικασίας και ενώπιον δικαστηρίων για ενέργειες ή παραλήψεις τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους στη πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος καλύπτονται από το Δημόσιο. Στο άρθρο 2 της ίδιας διάταξης ορίζονται οι προϋποθέσεις καταβολής των υπόψη εξόδων.

Από το άρθρο 3 του  ν. 2575/98 (ΦΕΚ 23 Α/98) και ειδικότερα της παραγ. 3 αυτού προβλέπεται ότι «η διάταξη της παραγράφου 6 του άρθρου 20 του ν.1481/1984 (ΦΕΚ 152 Α΄),η οποία προστέθηκε σε αυτό με το άρθρο 16 του ν. 2018/1992(ΦΕΚ 33 Α΄) και οι διατάξεις του π.δ/τος 281/1993 (ΦΕΚ 122 Α΄) που εκδόθηκε κατ΄ εξουσιοδότηση της παραγράφου αυτής, εφαρμόζονται αναλόγως και για το στρατιωτικό προσωπικό του Λιμενικού Σώματος.

 Από την παράγραφο 1.του άρθρου 53 του ν.2935/01 (ΦΕΚ 162Α’/19-07-01) μεταξύ άλλων προβλέπεται ότι «Οι διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 3 του ν.2575/98 (ΦΕΚ 23 Α) εφαρμόζονται ανάλογα και για την κάλυψη των εξόδων υπεράσπισης όλου του προσωπικού του ΥΕΝ ή του προσωπικού των εποπτευόμενων Ν.Π.Δ.Δ. το οποίο αποκαθίσταται κατά τα παραπάνω»

Με την παρ.3 του άρθρου 12 ν.3103/03 (Α΄23) αντικαταστάθηκαν οι διατάξεις το ν.1481/1984 (ΦΕΚ 152 Α΄),όπως η παράγραφος αυτή  προστέθηκε  με το άρθρο 16 του ν. 2018/1992(ΦΕΚ 33 Α΄), ενώ με τα   άρθρα 1 και 2 του Π.Δ. 15/07 (ΦΕ Κ 11 Α΄/07) προβλέφθηκε  εκ νέου  για το προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος η  κάλυψη των εν δεμάτι εξόδων και με το άρθρο 4 του ιδίου Π.Δ. καταργήθηκε  το Π.Δ. 281/1993 (ΦΕΚ 122 Α΄).

Μετά την κατάργηση των ως άνω διατάξεων,  εκδόθηκε η αριθμ. 75/2010 γνωμοδότηση του  Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Τμήμα Β΄) η οποία έγινε αποδεκτή από την Υπουργό Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, και γνωμοδοτεί ότι για το  πολιτικό  προσωπικό του  ΥΠΟΙΑΝ/ΓΓΝΠ, καθώς και των εποπτευόμενων από αυτό Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, εξακολουθούν να ισχύουν, κατά παραπομπή εκ του άρθρου 53 του ν. 2935/2001, οι διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 3 του ν. 2575/1998 παρεπομένως και οι διατάξεις του άρθρου 20 παρ. 6 του ν. 1481/1984, που προστέθηκε με το άρθρο 16 του ν.2018/1992 και του Π.Δ. 281/1993 και μόνον καθόσον αφορά στην καταβολή εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν τα μέλη του προς υπεράσπισή τους για τα συγκεκριμένα ποινικά αδικήματα του άρθρου 49 του ν.2935/2001.

Εντούτοις η καταβολή των εξόδων υπεράσπισης δύο κατηγορηθέντων υπαλλήλων για τους οποίους έχει εκδοθεί  αμετάκλητο βούλευμα δεν έχει πραγματοποιηθεί διότι η Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου επέστρεψε την σχετική δαπάνη για μια σειρά από αιτιάσεις.  

Προκειμένου να καταστεί δυνατή η κάλυψη των εξόδων υπεράσπισης του πολιτικού προσωπικού ΥΘΥΝΑΛ σε περιπτώσεις που έχει εκδοθεί αμετάκλητη αθωωτική απόφαση ή αμετάκλητο βούλευμα που αποφαίνεται να μην απαγγελθεί κατά αυτού κατηγορία ή η υπόθεση τεθεί στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα, προτείνεται η εν λόγω τροποποίηση του εδαφίου β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 53 του ν. 2935/2001 (ΦΕΚ 162/19.07.2001).

Άρθρο 23 – Κάλυψη ειδικών απροβλέπτων εξόδων του Υ.Θ.Υ.Ν.ΑΛ. με σκοπό την κάλυψη των ειδικών απρόβλεπτων εξόδων του Υπουργείου Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας (ΥΘΥΝΑΛ) εγγράφεται πίστωση στον προϋπολογισμό του Υπουργείου αυτού σε ξεχωριστό Κωδικό Αριθμού Εξόδων (ΚΑΕ).

Άρθρο 24 –   Αντικατάσταση του άρθρου όγδοου του ν. 2932/2001 «Συμβάσεις ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας» To άρθρο όγδοο του ν. 2932/2001 (ΦΕΚ Α’ 145), όπως ισχύει σήμερα, προβλέπει τη δυνατότητα σύναψης συμβάσεων ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας στις θαλάσσιες ενδομεταφορές, σε περίπτωση μη εκδήλωσης ενδιαφέροντος για ελεύθερη δρομολόγηση πλοίου. Το επίμαχο άρθρο υπέστη πλείστες όσες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις με διαφόρους νόμους (άρθρο 28 του ν. 3153/2003, άρθρου 19§3 του ν. 3409/2005, άρθρο έκτο  ν. 3482/2006, άρθρο 27 του ν. 3511/2006 κ.ά.), με σκοπό την παροχή δυνατότητας ταχείας κάλυψης των συγκοινωνιακών αναγκών, χωρίς οστόσο να αίρονται, όπως αποδείχθηκε στην πράξη, αδιέξοδες καταστάσεις σε ορισμένες περιπτώσεις.           

Με τις προτεινόμενες διατάξεις διατηρείται κατά βάση το μέχρι σήμερα υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, με μικρές επεμβάσεις και προσθήκες, προκειμένου να καταστεί σαφέστερο  και εμπλουτίζεται με ρυθμίσεις που αίρουν τις αδιέξοδες καταστάσεις, για λόγους δε νομοτεχνικούς επελέγη η αντικατάσταση όλου του άρθρου, λόγω των πολλών τροποποιήσεων που υπέστη.

Ειδικότερα, διατηρούνται οι προϋποθέσεις, οι όροι και η διαδικασία  για τη σύναψη και παράταση : α) συμβάσεων ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας για την αποκλειστική εξυπηρέτηση δρομολογιακής γραμμής, με την τήρηση διαγωνιστικής διαδικασίας, με ναύλο και κόμιστρο μεταφοράς οχημάτων, β) συμβάσεων ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας κατόπιν μειοδοτικού διαγωνισμού, έναντι μισθώματος και  β) συμβάσεων δρομολόγησης πλοίου με απ’ ευθείας ανάθεση μέχρι την ολοκλήρωση του μειοδοτικού διαγωνισμού.

Με νέες διατάξεις αποσαφηνίζεται ο χρόνος από του οποίου οι συμβάσεις θεωρούνται συναφθείσες και ο χρόνος υπογραφής του εγγράφου των συμβάσεων, σε συνάρτηση με τον προσυμβατικό έλεγχο νομιμότητας που ασκεί το Ελεγκτικό Συνέδριο και προς άρση κάθε αμφισβήτησης ορίζεται ότι έγγραφο της σύμβασης δεν έχει συστατικό αλλά αποδεικτικό τύπο. Παράλληλα, θεσπίζεται η δυνατότητα ανάθεσης της διενέργειας δρομολογίων απ’ ευθείας με σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας, χωρίς την τήρηση διαγωνιστικής διαδικασίας, σε περίπτωση αθέτησης της υποχρέωσης εκτέλεσης των δρομολογίων ή αδυναμίας εκτέλεσης αυτών για οποιονδήποτε λόγο, στο πλαίσιο είτε τακτικής δρομολόγησης είτε με οποιασδήποτε μορφής σύμβαση ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας, αν κρίνεται απολύτως αναγκαίο, για λόγους κοινωνικής, οικονομικής και εδαφικής συνοχής ή  κάλυψης επειγουσών  συγκοινωνιακών αναγκών. Η ρύθμιση αυτή είναι επιβεβλημένη, διότι υπό το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο δεν υπήρχε τέτοια δυνατότητα, με αποτέλεσμα  την πλήρη αδυναμία συγκοινωνιακής εξυπηρέτησης νήσων και μάλιστα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, με εύκολα αντιληπτές συνέπειες.

Τέλος, στις περιπτώσεις που ο έλεγχος νομιμότητας από το Ελεγκτικό Συνέδριο ενεργείται κατά τις διατάξεις  της παραγράφου 1 του άρθρου έκτου του ν. 3755/2009 (ΦΕΚ Α’ 52), αν ο έλεγχος αποβεί αρνητικός και η σύμβαση θεωρηθεί μη συναφθείσα, θεσπίζεται η υποχρέωση καταβολής στον ανάδοχο του μισθώματος που αντιστοιχεί στα δρομολόγια που είχε ήδη εκτελέσει μέχρι το πέρας του ελέγχου.  Και η ρύθμιση αυτή είναι επιβεβλημένη προς αποφυγή ασκόπων δικαστικών αγώνων, που ευλόγως θα προκύψουν, αφού το μίσθωμα είναι καταβλητέο κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού, αλλά και για την αντιμετώπιση άρνησης των πλοιοκτητών να αναλάβουν την εκτέλεση δρομολογίων με  αβέβαιη τη νομιμότητα της σύμβασης.

Άρθρο 25 – Τροποποίηση του άρθρου 205 του Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου (Κ.Ι.Ν.Δ.). Με την παρούσα διάταξη προκύπτει τοποθέτηση των απαιτήσεων της β’ τάξης στην α’ τάξη του άρθρου 205 του ΚΙΝΔ με ταυτόχρονη τοποθέτηση των απαιτήσεων της α’ τάξης στην β΄ τάξη, καθώς αποτελεί σχήμα τα λιμενικά έξοδα και τέλη να προηγούνται των απαιτήσεων που προέρχονται από εισφορές εκ ναυτολογίου, δηλαδή από ασφαλιστικές εισφορές πλοιοκτητών και  ναυτικών.

Όσον αφορά τα έξοδα εκτελέσεως δεν κατατάσσονται στο πίνακα αφού όπως προκύπτει από το άρθρο 975 ΚπολΔ η κατάταξη των δανειστών στον πίνακα που συντάσσει ο επί του πλειστηριασμού υπάλληλος γίνεται μετά την αφαίρεση των εξόδων της εκτελέσεως, που προαφαιρούνται από το πλειστηρίασμα.

Τα έξοδα φυλάξεως μπορεί να έπονται των ασφαλιστικών εισφορών. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και για τους φόρους ή έστω αν αυτό κρίνεται ότι είναι αδύνατο, οι φόροι να παραμείνουν στην α’ τάξη.

Άρθρο 26 – Τροποποιούμενες και Καταργούμενες διατάξεις    

Άρθρο 27 – Μεταβατικές διατάξεις 

Άρθρο 28 – Τελικές διατάξεις 

Συνοπτικά οι αλλαγές που προτείνονται στο θεσμικό πλαίσιο είναι οι εξής:

Κατ΄ επιλογή του πλοιοκτήτη, υπαγωγή πλοίων με μεταφορική ικανότητα μέχρι ενενήντα εννέα επιβατών

Προσθήκη ορισμού για την κατηγορία Επαγγελματικού Τουριστικού Ημερόπλοιου (άρθρο 1, 9)

Μεταρρύθμιση του καθεστώτος αδειοδότησης και ανανέωσης της άδειας των επαγγελματικών πλοίων αναψυχής, με στόχο την απλούστευση των διαδικασιών, την διασύνδεση των συναρμόδιων φορέων για την φοροαποφυγή και την αποφυγή εικονικών επαγγελματικών πλοίων αναψυχής (άρθρα 2 και 3 και 4)

Σύνδεση της υφιστάμενης νομοθεσίας περί υποχρεωτικών διατραπεζικών συναλλαγών πέραν ενός ορίου συναλλαγών με το ναυλοσύμφωνο

 Χορήγηση δυνατότητας παροπλισμού επαγγελματικού πλοίου αναψυχής ή μη πλήρωσης του αναθεωρημένου ορίου ημερών ναύλωσης, και υπό προϋποθέσεις ένταξή του σε σύστημα παράτασης της ισχύος της άδειας του.

Θέσπιση ενιαίου συστήματος καταμέτρησης μέτρων σκαφών, προς αποφυγή παρεκκλίσεων και παραβάσεων της νομοθεσίας

Δημιουργία ενιαίου μηχανογραφημένου μητρώου και αρχείου για τα επαγγελματικά πλοία αναψυχής και ξεχωριστό για τα ιδιωτικά πλοία αναψυχής

Τροποποιήσεις του καθεστώτος λειτουργίας και ίδρυσης της  ΕΙΠΑ (3790/2009), για τη χορήγηση κινήτρων ίδρυσης και εγκατάστασης στην Ελλάδα

Αναμόρφωση του Ν. 3182/2003 περί Ν.Ε.Π.Α. για την απλούστευση και αποτελεσματική τους λειτουργία.